Tribute to Uncle Ray (1962) — tweede studioalbum van Little Stevie Wonder

Ontdek "Tribute to Uncle Ray" (1962) — het tweede studioalbum van Little Stevie Wonder: jonge virtuositeit, nostalgische soul en vroege Motown-klassiekers.

Schrijver: Leandro Alegsa

Tribute to Uncle Ray is het tweede studioalbum van de Amerikaanse singer-songwriter Stevie Wonder (toen bekend als "Little Stevie Wonder") . Het werd uitgebracht in oktober 1962, niet lang na Wonders debuutalbum The Jazz Soul of Little Stevie, dat ook in 1962 verscheen.

 

Tribute to Uncle Ray is een thematisch album waarop de jonge Stevie Wonder voornamelijk nummers ten gehore brengt die zijn geïnspireerd door of oorspronkelijk zijn van Ray Charles, die in die periode een grote invloed had op r&b en soulmuziek. Het album werd uitgebracht op het Tamla-label, een onderdeel van het Motown-imperium, en laat de destijds twaalfjarige Wonder horen als zanger en mondharmonicaspeler. De opnames vonden plaats in de Motown/Tamla-studioomgeving en het project werd ondersteund door producers en sessiemuzikanten van het label.

Inhoud en stijl

Het repertoire van het album bestaat uit interpretaties van Ray Charles-achtige r&b- en soulklassiekers. De arrangementen zijn eenvoudig gehouden om Wonders stem en mondharmonica centraal te stellen; de nummers combineren gospelinvloeden met rhythm-and-blues-elementen die typerend waren voor vroege Motown-opnames. Door deze aanpak toont het album zowel respect voor Ray Charles als het muzikale talent en de veelzijdigheid van de jonge artiest.

Productie en betrokkenen

De productie en muzikale begeleiding kwamen uit de Motown-fabriek: producers, arrangeurs en sessiemuzikanten van Tamla/Motown werkten mee om een consistente sound te creëren die paste bij het imago van Little Stevie Wonder. Clarence Paul was een van de belangrijke figuren binnen Motown die nauw met de jonge Wonder samenwerkte tijdens zijn vroege carrière; daarnaast hadden andere stafleden van Tamla/Motown invloed op de opnamesessies.

Ontvangst en betekenis

  • Commercieel gezien was het album geen groot slagnummer in vergelijking met latere successen van Stevie Wonder, maar het droeg bij aan zijn ontwikkeling als artiest en verstevigde zijn band met Motown.
  • Artistiek gezien laat het album duidelijk de invloed van Ray Charles zien en illustreert het hoe jonge artiesten van die tijd hun helden eerden door covers en vertolkingen.
  • Later in zijn carrière zou Stevie Wonder uitgroeien tot een van de meest invloedrijke muzikanten van zijn generatie; Tribute to Uncle Ray blijft een vroeg document van zijn talent en zijn muzikale wortels.

Nalatenschap en heruitgaven

Net als veel vroege Motown-opnamen is Tribute to Uncle Ray later opnieuw uitgebracht in verschillende formats, waaronder lp-herdrukken, cd-uitgaven en digitale releases. Dit heeft het album toegankelijk gehouden voor verzamelaars en nieuwe luisteraars die geïnteresseerd zijn in het vroege werk van Stevie Wonder en de geschiedenis van Motown.

Belangrijke feiten in het kort

  • Artist: Stevie Wonder (toen: Little Stevie Wonder)
  • Releasedatum: oktober 1962
  • Label: Tamla (Motown)
  • Concept: covers/tribute aan Ray Charles
  • Leeftijd van Stevie Wonder bij uitgave: ongeveer 12 jaar

Achtergrond

Het album werd uitgebracht om het succes van Ray Charles te evenaren, die ook een blinde Afro-Amerikaanse R&B-zanger was.

 

Track listing

Alle liedjes gecomponeerd door Ray Charles, behalve waar aangegeven.

  1. "Hallelujah I Love Her So"
  2. "Ain't That Love
  3. "Don't You Know"
  4. "The Masquerade" (Herbert Magidson, Allie Wrubel)
  5. "Frankie & Johnny" (Traditioneel)
  6. "Drown in My Own Tears" (Henry Glover)
  7. "Come Back Baby"
  8. "Mary Ann"
  9. "Sunset" (Stevie Wonder, Clarence Paul)
  10. "My Baby's Gone" (Berry Gordy, Jr.)
 


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3