Zhao Ziyang was een hooggeplaatst politicus in China. Hij was premier van de Volksrepubliek China van 1980 tot 1987, vicevoorzitter van de Communistische Partij van China van 1981 tot 1982 en secretaris-generaal van de Communistische Partij van China van 1987 tot 1989.
Zhao hield niet van het Maoïstische beleid. Hij kreeg steun van Deng Xiaoping na de Culturele Revolutie. Zhao probeerde de corruptie een halt toe te roepen en algemene markteconomische veranderingen door te voeren. Zijn standpunten maakten hem impopulair bij belangrijke leiders zoals Premier Li Peng, voormalig President Li Xiannian en Partijoudste Chen Yun. Na de protesten op het Tiananmen Plein in 1989 mocht Zhao geen politicus meer zijn. Hij werd onder huisarrest geplaatst.