Bright Victory (1951) — romantische WOII-dramafilm van Mark Robson

Bright Victory (1951) — indringende romantische WOII-dramafilm van Mark Robson met Arthur Kennedy en Rock Hudson. Oscar-genomineerd, gebaseerd op Lights Out; emotioneel en meeslepend.

Bright Victory is een Amerikaanse romantische dramafilm uit de Tweede Wereldoorlog uit 1951, geregisseerd door Mark Robson. De film is gebaseerd op het boek Lights Out uit 1945 van Baynard Kendrick. Tot de hoofdrolbezetting behoren Arthur Kennedy, Peggy Dow, Julie Adams, Will Geer, Richard Egan, Rock Hudson en John Hudson. De film werd gedistribueerd door Universal Pictures en leverde twee nominaties op voor de Academy Awards (1952).

Verhaal

De film volgt een Amerikaanse soldaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog blind raakt en terugkeert naar de Verenigde Staten. In plaats van louter een oorlogsdrama te zijn, richt Bright Victory zich op zijn innerlijke strijd, de revalidatie en het leren leven met het verlies van gezichtsvermogen. Centraal staan zijn opleiding en revalidatie in een hospitaal voor blinden, de ontwikkelende vriendschappen met medepatiënten en verzorgers, en een liefde die opbloeit ondanks onzekerheden en maatschappelijke vooroordelen. De film onderzoekt thema’s als zelfstandigheid, acceptatie en de moeilijkheden van het opnieuw integreren in het burgerleven na de oorlog.

Bezetting

• Arthur Kennedy – hoofdrol
• Peggy Dow – vrouwelijke bijrol
• Julie Adams
• Will Geer
• Richard Egan
• Rock Hudson – een vroege, kleinere rol in zijn carrière
• John Hudson

Thema's en stijl

Bright Victory wordt gekenmerkt door een realistische en empathische benadering van blindheid en revalidatie. In plaats van sensationeel drama te kiezen, toont de film de dagelijkse praktische problemen en emotionele obstakels waarmee een nieuw blind geworden veteraan geconfronteerd wordt. Ook worden thema’s als mannelijkheid, trots, afhankelijkheid en de reactie van familie en dorp op gehandicapte terugkeerders behandeld. De film is in zwart-wit gefilmd, met nadruk op acteerprestaties en karakterontwikkeling.

Productie en ontvangst

Regisseur Mark Robson en de cast kregen lof voor de ingetogen en overtuigende benadering van het onderwerp. Arthur Kennedy’s vertolking werd met name geprezen; critici prezen de film om zijn gevoel voor realisme en menselijke warmte. Bright Victory behaalde een bescheiden commercieel succes en heeft door de jaren heen erkenning behouden als een belangrijk voorbeeld van naoorlogse dramafilms die aandacht besteden aan de re-integratie van veteranen.

Prijzen en nominaties

De film werd in 1952 genomineerd voor twee Academy Awards. De nominaties weerspiegelen de waardering van vakgenoten voor de kwaliteit van acteerwerk en het scenario.

Nalatenschap

Bright Victory wordt nog steeds genoemd in discussies over films over handicap en revalidatie. De film hielp ook de carrières van enkele acteurs vooruit en blijft relevant als historisch document van hoe de Amerikaanse samenleving in de jaren vijftig omging met gewonde en gehandicapte oorlogsveteranen.

Zoek op letter