Varahagiri Venkata Giri, beter bekend als V. V. Giri, was de vierde president van India en daarvoor de derde vicepresident van het land. Hij werd geboren op 10 augustus 1894 in Berhampur (nu in Odisha) en overleed op 24 juni 1980. Giri staat bekend als een belangrijke vakbondsleider en als een actief deelnemer aan de strijd om onafhankelijkheid; later vervulde hij verschillende hoge openbare en bestuurlijke functies voordat hij het presidentschap bekleedde.
Loopbaan en politieke achtergrond. Giri maakte naam als voorvechter van de rechten van arbeiders en als betrokken figuur in sociaal-politieke bewegingen tijdens het Britse koloniale tijdperk. In de jaren na de onafhankelijkheid bekleedde hij meerdere publieke posten en werd in 1967 gekozen tot vicepresident van India. Zijn ervaring als vakbondsman en als bestuurder droeg bij aan zijn reputatie als iemand die aandacht had voor sociale kwesties en arbeidsrechten.
Vicepresident, acteerschap en verkiezing tot president. Na zijn periode als vicepresident was Giri in 1969 kandidaat voor het presidentschap. Hij is de enige persoon die als onafhankelijke kandidaat is verkozen tot president van India. Zijn ambtstermijn als president liep van 24 augustus 1969 tot 24 augustus 1974. Gedurende zijn presidentschap stond hij aan het hoofd van de staat in een periode met politieke uitdagingen en benadrukte hij de onafhankelijkheid en waardigheid van het ambt.
Eerbewijzen en nalatenschap. Na afloop van zijn volledige ambtstermijn werd Giri in 1975 door de regering van India onderscheiden met de hoogste civiele eer, de Bharat Ratna. Hij werd in 1974 als president opgevolgd door Fakhruddin Ali Ahmed. Giri wordt herinnerd vanwege zijn inzet voor arbeidersrechten, zijn lange publieke loopbaan en zijn unieke positie als onafhankelijk gekozen president. Hij stierf op 24 juni 1980, en zijn leven en werk blijven onderwerp van studie en waardering in de Indiase politieke geschiedenis.