De Luddieten waren een radicale groep uit het begin van de 19e eeuw die textielmachines vernielde als vorm van protest. De groep protesteerde tegen het gebruik van machines op een "frauduleuze en bedrieglijke manier" om standaardarbeidspraktijken te omzeilen. Het waren Engelse textielarbeiders die een eed aflegden om zich te verzetten tegen machines in de textielindustrie.
Luddieten vreesden dat de tijd die zij besteedden aan het leren van hun ambacht verloren zou gaan omdat machines hun rol in de industrie zouden vervangen. Zij hadden grotendeels gelijk, maar aan de andere kant groeide de textielindustrie uit tot een belangrijke exporteur van stoffen.
Het is niet helemaal juist dat Luddieten protesteerden tegen de machines zelf in een poging om de vooruitgang een halt toe te roepen. In de loop van de tijd is de term echter gaan betekenen dat men gekant was tegen industrialisatie, automatisering, of nieuwe technologieën in het algemeen.
De Luddite-beweging begon in Nottingham en eindigde in een opstand in de hele regio, die duurde van 1811 tot 1816. Eigenaars van fabrieken en fabrieken begonnen demonstranten neer te schieten. Uiteindelijk werd de beweging met militair geweld onderdrukt.
