"Beautiful Dreamer" is een lied van Stephen Foster geschreven rond 1862. Het werd voor het eerst gepubliceerd (postuum) in 1864 door William A. Pond & Co. Het is gepromoot als Foster's laatste lied, maar dat onderscheid kan niet worden bevestigd. Het is in sommige opzichten vergelijkbaar met zijn eerste gepubliceerde lied, "Open They Lattice, Love". Beide hebben een drievoudig ritme en delen beelden van de zee en het zeeleven.
De gearpegguleerde begeleiding doet denken aan bel canto opera. De dromer in dit lied slaapt of is dood. Het lied maakt geen onderscheid. Het is wel een lied over ontbinding - van smelten, van oplossen, van verdwijnen in nevelen, en, tenslotte, in de dood. Het lied staat niet in de hoogste achting bij sommige musicologen en is door één beschreven als "zoetsappig" en "[riekt] enigszins naar het idioom van Irving Berlin".