43 Ariadne: Grote, heldere hoofdgordelasteroïde van de Flora-familie
43 Ariadne — grote, heldere hoofdbandasteroïde van de Flora-familie; ontdekt door N.R. Pogson (15 april 1857). Ontdek kenmerken, baan en historische achtergrond.
43 Ariadne is een vrij grote en heldere hoofdbandasteroïde. Het is de op één na grootste planetoïde van de Flora-familie. Hij werd gevonden door N. R. Pogson op 15 april 1857 en genoemd naar de Griekse heldin Ariadne.
Eigenschappen
43 Ariadne behoort tot het S-type (silicatisch) asteroïden, wat betekent dat het oppervlak grotendeels uit gesteenten en metalen bestaat en relatief veel licht reflecteert in vergelijking met donkerdere C-type objecten. De geschatte diameter ligt in de orde van enkele tientallen kilometers (ongeveer 60–70 km), waardoor het een van de grotere leden van de Flora-familie is. De albedo (reflectiviteit) is vrij hoog voor een hoofdgordelobject, wat bijdraagt aan zijn heldere schijnsel vanuit de aarde.
Baan en familie
Ariadne draait in de binnenste hoofdgordel van planetoïden en maakt deel uit van de Flora-familie, een groep verwante asteroïden die waarschijnlijk uit hetzelfde oorspronkelijke voorwerp zijn voortgekomen. De baan bevindt zich op ongeveer 2,2 astronomische eenheden van de zon en de periode rondom de zon is ongeveer 3,3 jaar. De baanparameters zijn relatief typisch voor objecten in de binnenste gordel: matige excentriciteit en inclinatie binnen het bereik dat kenmerkend is voor Flora-leden.
Ontdekking en naamgeving
De ontdekking door Norman Robert Pogson vond plaats aan het Madras Observatory (tegenwoordig Chennai, India). De naam verwijst naar Ariadne uit de Griekse mythologie, dochter van koning Minos van Kreta. In de mythe hielp Ariadne Theseus de Minotaurus te verslaan door hem een kluwen draad te geven, zodat hij zijn weg uit het labyrint kon terugvinden—een traditionele bron voor de naamgeving van dit hemellichaam.
Observatie en wetenschappelijke studies
Door zijn relatieve helderheid is 43 Ariadne een populair onderwerp voor observaties met middelgrote telescoopinstrumenten. Lichtkromme-metingen hebben informatie opgeleverd over de rotatieperiode en de vorm (niet perfect bolvormig). Verder zijn infraroodmetingen en soms sterrenbedekkingen (occultaties) gebruikt om grootte en vorm nader af te leiden. Studies van Flora-familieleden zoals Ariadne helpen astronomen de collisiegeschiedenis en samenstelling van de binnenste hoofdgordel beter te begrijpen.
Kort samengevat: 43 Ariadne is een helder, silicatisch hoofdgordelobject en een van de grotere leden van de Flora-familie. Ontdekt in 1857 door N. R. Pogson, blijft het zowel voor amateurwaarnemers als voor professionele onderzoekers een interessant hemellichaam vanwege zijn helderheid, samenstelling en banden met de Flora-collisiegroep.
Kenmerken
Ariadne is zeer uitgestrekt (bijna tweemaal zo lang als haar kleinste vorm). Zij is een retrograde rotator, hoewel haar pool bijna evenwijdig aan de ecliptica wijst naar eclipticale coördinaten (β, λ) = (-15°, 235°) met een onzekerheid van 10°[2] . Dit geeft een axiale kanteling van ongeveer 105°.
Trivia
- Om onbekende redenen werd "Asteroïde 43 Ariadne" opgenomen in een lijst met namen van aanhangers van het NASA-ruimtevaartuig Stardust die was opgeslagen op een microchip in het ruimtevaartuig.
- De maximale schijnbare grootte van Ariadne is gelijk aan de maximale schijnbare grootte van Pluto.
Zoek in de encyclopedie