IUCN Rode Lijst: definitie, criteria en bedreigde soorten

Leer wat de IUCN Rode Lijst betekent, welke criteria bepalen bedreiging en welke soorten risico lopen — essentiële gids voor bedreigde soorten en natuurbehoud.

Schrijver: Leandro Alegsa

De Rode Lijst van de IUCN (ook IUCN Red List of Threatened Species) is een lijst van soorten. De lijst vertelt voor elke soort hoe groot de kans is dat hij zal uitsterven (of dat hij dat al is). Dit wordt de staat van instandhouding genoemd. Deze lijst wordt elk jaar opgesteld door de Internationale Unie voor het behoud van de natuur (IUCN).

Er zijn exacte criteria om te zien of een bepaalde soort met uitsterven wordt bedreigd. Deze criteria zijn dezelfde voor alle delen van de wereld. Het doel van de lijst is de mensen te vertellen hoe bedreigd een bepaalde soort is. Politici kunnen dan beslissen wat er moet worden gedaan en welke inspanningen nodig zijn om bepaalde soorten voor uitsterven te behoeden.

Rode Lijst-categorieën

  • Uitgestorven (EX) – geen bekende levende individuen meer.
  • Uitgestorven in het wild (EW) – alleen nog in gevangenschap of als onderdeel van een gecontroleerde populatie.
  • Kritiek bedreigd (CR) – extreem hoge kans op uitsterven in het wild op korte termijn.
  • Bedreigd (EN) – zeer hoge kans op uitsterven op middellange termijn.
  • Kwetsbaar (VU) – hoge kans op uitsterven op langere termijn.
  • Nabij bedreigd (NT) – nog niet bedreigd, maar kan dat wel worden.
  • Laag risico / Niet bedreigd (LC) – lage kans op uitsterven op korte termijn.
  • Onvoldoende gegevens (DD) – er is niet genoeg informatie om de status vast te stellen.
  • Niet beoordeeld (NE) – de soort is nog niet door IUCN beoordeeld.

De vijf hoofdcriteria

IUCN gebruikt een gestandaardiseerd systeem met vijf hoofdcriteria (A–E) om categorieën toe te wijzen. Kort samengevat:

  • Criterion A: afname van populatiegrootte (snelheid en omvang van de daling).
  • Criterion B: geografische verspreiding (klein of gefragmenteerd areaal en achteruitgang of schommelingen).
  • Criterion C: kleine populatiegrootte en aanhoudende neiging tot verdere afname.
  • Criterion D: zeer kleine of sterk beperkte populatie, ook zonder duidelijke afname.
  • Criterion E: kwantitatieve waarschijnlijkheid van uitsterven op basis van modellen (bijv. doorgerekende zinvolle risico-analyse).

Hoe een beoordeling tot stand komt

Beoordelingen worden uitgevoerd door deskundigen, wetenschappers en vakgroepen binnen en buiten de IUCN (zoals Specialist Groups van de IUCN Species Survival Commission). Ze verzamelen gegevens over populaties, verspreiding, trends en dreigingen. Elke beoordeling bevat een wetenschappelijke onderbouwing en wordt peer-reviewed voordat deze op de Rode Lijst verschijnt. Niet alle soorten worden elk jaar herbeoordeeld; prioriteit ligt vaak bij soorten waarvan de status snel verandert of waar nieuwe informatie beschikbaar is.

Wat staat er in een Rode-Lijst-item?

  • De toegewezen Rode-Lijstcategorie en de redenen daarvoor.
  • Een samenvatting van bekende bedreigingen (bijv. habitatverlies, overexploitatie, invasieve soorten, ziekte, klimaatverandering).
  • Trends in populatiegrootte (bijvoorbeeld stijgend, dalend, stabiel, onbekend).
  • Geografische verspreiding en vaak een kaartje.
  • Conserveringsmaatregelen die al zijn genomen en aanbevelingen voor verdere actie.
  • Bronvermelding en datum van de beoordeling.

Waarom de Rode Lijst belangrijk is

De IUCN Rode Lijst is de belangrijkste wereldwijde bron voor informatie over het risico op uitsterven van soorten. Ze wordt gebruikt om:

  • prioriteiten te stellen voor natuurbehoud en herstelprojecten,
  • beleid en wetgeving te informeren (nationaal en internationaal),
  • financiering en onderzoek te richten op soorten en gebieden die het meest hulp nodig hebben,
  • publieke bewustwording over biodiversiteitsverlies te vergroten,
  • de Red List Index te berekenen, een maat voor veranderingen in de behoudstoestand van groepen soorten in de tijd.

Beperkingen en kritiek

Hoewel de Rode Lijst wetenschappelijk onderbouwd en breed geaccepteerd is, heeft het systeem enkele beperkingen:

  • er zijn nog veel soorten die niet beoordeeld zijn (vooral onopvallende of slecht bestudeerde soorten zoals veel ongewervelden en planten),
  • voor sommige soorten zijn de gegevens onvoldoende (DD), wat besluitvorming bemoeilijkt,
  • de globale lijst houdt geen rekening met lokale populaties: een soort kan wereldwijd 'niet bedreigd' zijn maar regionaal ernstig afnemen,
  • beoordelingen zijn afhankelijk van beschikbare data en kunnen achterlopen op snelle veranderingen (bijv. plotselinge massale sterfte of nieuwe invasieve dreigingen).

Regionale en nationale Rode Lijsten

Naast de globale IUCN Rode Lijst bestaan er ook regionale en nationale Rode Lijsten die dezelfde methodologie kunnen gebruiken, maar toegepast op een kleiner gebied. Die lijsten zijn belangrijk voor lokaal natuurbeheer en wetgeving, omdat ze rekening houden met lokale populatie- en dreigingssituaties.

Voorbeelden van bedreigde soorten

Veel bekende soorten staan op de Rode Lijst, variërend van zoogdieren en vogels tot amfibieën, vissen en planten. Voorbeelden van soorten die internationaal vaak als sterk bedreigd worden genoemd zijn de vaquita, de Sumatraanse orang-oetan, de Javaanse neushoorn, de amur‑tijger en de berggorilla. De precieze categorie (bijv. CR, EN of VU) kan per soort en bij nieuwe beoordelingen veranderen.

Wat kunt u doen?

  • Informeer uzelf via de IUCN en nationale bronnen (de IUCN-link staat bovenaan dit artikel).
  • Ondersteun natuurbeschermingsorganisaties of lokale herstelprojecten.
  • Beperk eigen bijdrage aan bedreigingen: duurzaam consumeren, habitatvriendelijke keuzes maken en bewust stemmen bij politieke besluitvorming.

De Rode Lijst is een krachtig instrument om de staat van de wereldwijde biodiversiteit inzichtelijk te maken en om gerichte acties mogelijk te maken. Het is belangrijk om zowel de globale beoordelingen als regionale lijsten te raadplegen om een volledig beeld te krijgen van de situatie van soorten in uw omgeving.

Verwante pagina's

  • Bedreigde diersoorten

Vragen en antwoorden

V: Wat is de Rode Lijst van de IUCN?


A: De Rode Lijst van de IUCN is een lijst van soorten die voor elke soort aangeeft hoe groot de kans is dat deze uitsterft.

V: Wat is de staat van instandhouding zoals beschreven in de Rode Lijst van de IUCN?


A: De staat van instandhouding is de waarschijnlijkheid dat een soort zal uitsterven of al is uitgestorven.

V: Wie stelt elk jaar de Rode Lijst van de IUCN samen?


A: De International Union for the Conservation of Nature (IUCN) stelt elk jaar de IUCN Rode Lijst samen.

V: Zijn er criteria om te bepalen of een bepaalde soort met uitsterven bedreigd wordt?


A: Ja, er zijn exacte criteria om te bepalen of een bepaalde soort met uitsterven bedreigd wordt.

V: Zijn de criteria die gebruikt worden om te bepalen of een soort met uitsterven bedreigd wordt wereldwijd hetzelfde?


A: Ja, de criteria die gebruikt worden om te bepalen of een soort met uitsterven wordt bedreigd zijn wereldwijd hetzelfde.

V: Wat is het doel van de IUCN Rode Lijst?


A: Het doel van de Rode Lijst van de IUCN is om mensen te informeren over hoe bedreigd een soort is, zodat politici weloverwogen beslissingen kunnen nemen over de inspanningen die nodig zijn om de soort voor uitsterven te behoeden.

V: Wie heeft er baat bij de informatie op de Rode Lijst van de IUCN?


A: Politici en mensen in het algemeen hebben baat bij de informatie die in de Rode Lijst van de IUCN staat, omdat het hen in staat stelt de juiste acties te ondernemen om bedreigde soorten voor uitsterven te behoeden.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3