De ossenberg (Chinees: 牛山 Niú Shān) is een verhaal van de Chinese filosoof Mencius. In zijn tijd was deze berg in zeer slechte staat, en iedereen wist hoe hij eruit zag. Hier is het verhaal:
Mencius zei: "Ooit waren de bossen op de Ossenberg prachtig! Omdat het aan de rand van een groot land lag, was het met bijlen en hakbijlen aangevallen, en hoe kon het dan mooi blijven? De verfrissende briesjes van dag en nacht, en de vochtigheid door regen en mist, lieten niet na om scheuten van vegetatie te laten ontstaan. Maar koeien en schapen hebben er herhaaldelijk geweid, en daarom is het desolaat gebleven. De mensen kijken naar de kale vlakte en veronderstellen dat er nooit goede bronnen zijn geweest. Maar hoe zou deze toestand de ware aard van deze berg kunnen zijn?" - Mencius, 6A:8
Mencius stelde dat "slechte" menselijke naturen werden voortgebracht net zoals de slechte toestand van de Ossenberg was voortgebracht, dus het antwoord op "slechte" mensen was hen te beschermen en te voeden vanaf hun geboorte. Hij dacht ook dat straffen niet veel goeds doet. Het lost de wortel van het probleem niet op.