Alle liedjes van Kern, op één na, zijn geschreven voor toneelstukken. Amerikaanse musicals waren in die tijd nog meestal gekopieerd van Europese. De verhalen leken vaak dwaas en de mensen erin leken niet echt. Liedjes en dansen hadden vaak geen verband met het verhaal.
Kern wilde iets geheel nieuws proberen. Hij vond dat een muziekstuk een echt kunstwerk moest zijn, niet zomaar een verzameling liedjes en dansjes. Hij vond dat liedjes moesten helpen om de actie van het stuk voort te zetten, door iemands gevoelens te tonen. Kern wilde een echt Amerikaanse musical maken, met echte Amerikaanse personages en echte situaties.
In 1927 vond hij het verhaal dat hij wilde. Het was het boek Show Boat van de Amerikaanse schrijfster Edna Ferber. Show Boat speelt zich af in de jaren 1818 op een passagiersstoomboot die over de Mississippi vaart. De boot wordt een showboot genoemd omdat zangers en dansers de passagiers vermaken. De kapitein van de showboot heeft een dochter die zangeres is op de boot. Zij wordt verliefd op een man die zijn geld verdient met gokken met kaarten.
Het verhaal behandelde enkele ongewoon serieuze onderwerpen voor een musical. Het toonde het harde leven van Afro-Amerikanen in het Zuiden. En het toonde het huwelijk tussen mensen van verschillende rassen, wat in die tijd tegen de wet was. Hoewel op sommige plaatsen ernstig, was Show Boat geen tragedie.
Het publiek en de critici waren er dol op. "Show Boat" werd het grootste werk van het Amerikaanse muziektheater. Muziekcritici zeiden dat Kern's effect op het muziektheater revolutionair was. Het was Kern's muziek die de show tot een groot succes maakte. Misschien werd zijn beroemdste lied geschreven voor "Show Boat". Het heet "Ol' Man River".
Het gaat over het leven van zwarte mensen die langs de Mississippi werkten. Edna Ferber herinnerde zich later haar opwinding toen Kern de melodie voor het eerst voor haar speelde. Ze zei dat haar haren overeind gingen staan en dat de tranen in haar ogen kwamen. Paul Robeson zong het lied.
