Een schaakrating is een systeem dat in de schaaksport wordt gebruikt om de sterkte van een speler in te schatten, gebaseerd op zijn prestaties tegen andere spelers. Ze worden gebruikt door alle nationale schaakorganisaties, en door de FIDE, de Internationale Schaakfederatie. In deze systemen geeft een hoger cijfer een sterkere speler aan. In het algemeen gaat de rating van een speler omhoog als hij beter presteert dan verwacht en omlaag als hij slechter presteert dan verwacht. Het Elo-ratingsysteem wordt door de FIDE en door veel landen gebruikt.
Het eerste moderne ratingsysteem werd in 1939 gebruikt door de Correspondence Chess League of America. Sovjet speler Andrey Khachatoruv stelde een soortgelijk systeem voor in 1946. Het eerste dat invloed had op het internationale schaken was het Ingo systeem in 1948. De USCF (United States Chess Federation) nam het Harkness systeem aan in 1950. Kort daarna begon de Britse Schaakbond een systeem te gebruiken dat was bedacht door Sir Richard Clarke, een statisticus en hoge ambtenaar. De USCF schakelde in 1960 over op het Elo-ratingsysteem, dat in 1970 door de FIDE werd overgenomen.