Sega Dreamcast — geschiedenis en feiten over Sega's laatste thuisconsole

Ontdek de geschiedenis, verrassende feiten en nalatenschap van de Sega Dreamcast — Sega's laatste thuisconsole: innovatie, iconische games en waarom hij faalde na de komst van de PS2.

De Dreamcast is de vierde en laatste thuisconsole van Sega waarop videospelletjes kunnen worden gespeeld. Hij kwam op de markt voordat de PlayStation 2, de GameCube of de Xbox uitkwamen. Aanvankelijk kreeg de console veel lof, maar nadat de PlayStation 2 op grote schaal uitkwam en de concurrentie toenam, verkochten de Dreamcast-eenheden minder goed. Uiteindelijk besloot Sega te stoppen met het maken van consoles en de Dreamcast te schrappen als hardwareplatform. 

Ontwikkeling en lancering

De Dreamcast werd in Japan uitgebracht op 27 november 1998 en later in 1999 in Noord-Amerika (september) en Europa (oktober). Sega positioneerde de Dreamcast als een krachtige, vernieuwende console die veel nieuwe ideeën combineerde: internetfunctionaliteit, een unieke controller met geheugenfunctie en scherpere graphics dan de voorgaande generatie.

Belangrijkste kenmerken

• Krachtig voor z’n tijd: de Dreamcast had een moderne architectuur met een 3D-graphicschip (PowerVR) en een snelle CPU, waardoor hij technisch indrukwekkend was bij lancering.
• GD-ROM: spellen werden geleverd op GD-ROMs van ongeveer 1 GB, groter dan de gemiddelde CD-ROM toen.
• VMU (Visual Memory Unit): een geheugenkaart met een klein schermpje dat in de controller paste. De VMU kon mini-games tonen, statusinformatie geven en in sommige spellen extra functies ontsluiten.
• Online-mogelijkheden: de Dreamcast had ingebouwde ondersteuning voor online spelen via een 56k-modem (en later via optionele breedbandadapters). Dit maakte het een van de eerste consoles met serieuze internetondersteuning voor consumenten.

Populaire en invloedrijke spellen

De Dreamcast verzamelde een aantal unieke en vandaag nog steeds geprezen titels, waaronder:

• Shenmue – bekend om zijn open wereld en verhaalgedreven aanpak.
• Sonic Adventure – een grote 3D-reboot van Sega’s mascotte.
• Crazy Taxi, Jet Set Radio en Skies of Arcadia – spellen die vaak genoemd worden als voorbeelden van creativiteit en stijl op de Dreamcast.
• Soulcalibur – technisch indrukwekkend en een van de beste vechtspellen van die generatie.

Waarom het misging

• Sterke concurrentie: de hype rond de lancering van de PlayStation 2 trok veel aandacht en ontwikkelaars weg van Sega.
• Beperkte third-party ondersteuning: belangrijke uitgevers kozen vaak voor de PlayStation 2 of andere platforms, waardoor het games-aanbod op lange termijn beperkt bleef.
• Financiële problemen bij Sega: Sega kampte met verliesgevende periodes en kon niet blijven investeren in zware marketing en voortdurende hardwareontwikkeling.
• Timing en consumentenvertrouwen: veel consumenten wachtten op de PS2 of waren terughoudend om over te stappen naar een nieuw Sega-platform.

Stopzetting en nasleep

In januari 2001 kondigde Sega aan te stoppen met het produceren van consoles; de Dreamcastproductie eindigde kort daarna (ongeveer in maart 2001). In totaal werden er naar schatting ongeveer 9,1 miljoen Dreamcast-consoles verkocht wereldwijd. Na het terugtrekken uit de hardwaremarkt richtte Sega zich volledig op het ontwikkelen van spellen voor andere platformen.

Erfenis

De Dreamcast heeft een blijvende reputatie als een geliefde, vooruitstrevende console die veel innovatieve ideeën introduceerde. Fans herinneren hem om zijn sterke spellenbibliotheek, de VMU en de vroege onlinefunctionaliteit. Veel Dreamcast-spellen werden later naar andere systemen geporteerd en de console heeft een cultstatus binnen de gamegeschiedenis gekregen.

Start

De Dreamcast werd op 27 november 1998 in Japan uitgebracht en vervolgens op 9 september 1999 in Noord-Amerika. Aanvankelijk vonden veel mensen de Dreamcast leuk en hij werd veel verkocht. In de Verenigde Staten werden in de eerste week 300.000 machines verkocht en verdiende Sega 98,4 miljoen dollar.

Om de Dreamcast nog meer te helpen verkopen, vertelde Sega veel winkels om enkele van hun beste games aan klanten te laten zien, zoals Soul Calibur, Sonic Adventure, Power Stone en Hydro Thunder.

Electronic Arts, een videospellenbedrijf, zei dat zij geen spellen voor de Dreamcast wilden maken totdat deze een miljoen machines had verkocht. Dit komt omdat de videospelletjes van Electronic Arts op de Sega Saturn niet veel geld opleverden. Na drie maanden, toen de Dreamcast wel een miljoen machines verkocht, wilde Electronic Arts echter nog steeds geen spellen voor de Dreamcast maken en maakte in plaats daarvan spellen voor de PlayStation 2.

Buiten de VS en Japan

In plaatsen als Europa besloot Sega andere bedrijven advertenties voor de Dreamcast te laten maken. Sega gaf de bedrijven echter niet genoeg geld, zodat de bedrijven niet zoveel advertenties konden maken als de PlayStation 2, een andere console die met de Dreamcast concurreerde.

Veel van deze bedrijven dwongen de mensen ook om meer te betalen voor de Dreamcast dan in de VS en Japan.

Sommige spellen werden niet eens in Europa verkocht, omdat Sega zich meer richtte op de verkoop van de Dreamcast in de VS. Hierdoor hielden veel mensen die vroeger van Sega hielden nu van Sony.

 
Set5, een machine gebruikt bij het maken van de Dreamcast.  

Vragen en antwoorden

V: Wat is de Dreamcast?

V: Hoe is de Dreamcast te vergelijken met andere consoles?

V: Waarom stopte Sega met het maken van de Dreamcast?

V: Kan ik de Dreamcast nog steeds kopen?

V: Waarin verschilt de Dreamcast van andere consoles?

V: Hoeveel thuisconsoles heeft Sega gemaakt?

V: Kan de Dreamcast nog steeds videospellen spelen?

Zoek op letter