AlegsaOnline.com

Antisociale persoonlijkheidsstoornis (ASPD): symptomen, oorzaken en behandeling

Leer alles over antisociale persoonlijkheidsstoornis (ASPD): symptomen, oorzaken en effectieve behandelingen. Herken signalen en vind hulp — lees meer.

Schrijver: Leandro Alegsa Aanmaakdatum: 28 februari 2021 Laatste update: 17 februari 2026

en.wikipedia.org · CC BY 4.0

Antisociale persoonlijkheidsstoornis (ASPD) is een persoonlijkheidsstoornis waarbij een persoon zich niet conformeert aan sociaal aanvaard gedrag. Mensen met deze stoornis negeren vaak sociale normen of de rechten van andere mensen. Andere namen voor de aandoening zijn sociopathie en dissociale persoonlijkheidsstoornis (DPD). Vanwege de vele definities van sociopathie wordt dat woord echter niet meer gebruikt in een medische context.

Het ASPD patroon begint in de kindertijd of adolescentie en gaat door tot in de volwassenheid. Mensen met ASPD hebben geen geweten of gevoel voor moraliteit, hoewel de grote meerderheid weet wat goed en kwaad is. Degenen met ASPD plegen vaak misdaden, hebben juridische problemen, en vertonen gedrag dat agressief is en, in de grote meerderheid van de gevallen, impulsief, roekeloos en destructief. Ongeveer drie procent van de mannen en één procent van de vrouwen heeft ASPD.

Belangrijkste symptomen

Herhaaldelijk negeren van sociale regels en wetten: veelvuldig liegen, bedriegen of manipuleren voor eigen voordeel of plezier.
Impulsiviteit en slechte planning: handelen zonder na te denken over gevolgen (onverantwoordelijk rijgedrag, impulsieve beslissingen).
Agressie en geweld: frequente vechtpartijen of mishandeling van anderen.
Roekeloosheid en gebrek aan zorg voor veiligheid: roekeloos gedrag dat zichzelf of anderen in gevaar brengt.
Chronische onverantwoordelijkheid: bijvoorbeeld het niet kunnen volhouden van werk of financiële verplichtingen.
Ontbreken van berouw of schuldgevoel: lijkt ongevoelig voor het lijden dat het eigen gedrag anderen berokkent.
Beginselen in jeugdtijd: vaak is er een voorgeschiedenis van gedragsstoornissen (zoals gedragsstoornis/conduct disorder) vóór het 15e levensjaar.

Oorzaken en risicofactoren

ASPD ontstaat doorgaans door een complexe interactie tussen genetische aanleg, hersenontwikkeling en omgevingsfactoren. Mogelijke factoren zijn onder meer:

Genetische kwetsbaarheid: familiegeschiedenis van persoonlijkheidsstoornissen, agressie of verslaving vergroot het risico.
Neurobiologische factoren: verschillen in hersengebieden die betrokken zijn bij impulscontrole, emoties en empathie (bijvoorbeeld verandering in prefrontale cortex en amygdala).
Opvoeding en vroegkinderlijke ervaringen: mishandeling, verwaarlozing, instabiele of inconsistente ouderlijke zorg vergroten de kans op het ontwikkelen van antisociaal gedrag.
Sociaal-economische en omgevingsfactoren: armoede, blootstelling aan geweld en criminele peers spelen vaak een rol.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door een ervaren psychiater of psycholoog aan de hand van een grondige klinische beoordeling van gedrag, ontwikkeling en voorgeschiedenis. Belangrijke punten bij de diagnose zijn:

De persoon is ten minste 18 jaar oud.
Er is bewijs van gedragsstoornis in de kindertijd of adolescentie (meestal vóór 15 jaar).
Een patroon van antisociaal gedrag dat aanhoudt in verschillende situaties en contexten.
Hulpmiddelen zoals gestructureerde interviews en vragenlijsten kunnen worden gebruikt; informatie van familie, school en justitiële instanties is vaak waardevol.

Andere psychische aandoeningen (bijvoorbeeld middelenmisbruik, bipolaire stoornis, ADHD, of andere persoonlijkheidsstoornissen) moeten worden overwogen en uitgesloten of apart behandeld.

Behandeling

Er is geen eenvoudige of snelwerkende genezing voor ASPD, maar verschillende interventies kunnen problemen verminderen, risico’s verlagen en het functioneren verbeteren:

Psychotherapie: cognitieve gedragstherapie (CGT) kan helpen bij het herkennen van risicogedrag, impulsbeheersing en vaardigheden voor probleemoplossing. Ook behandelingen gericht op sociaal functioneren en emotie‑regulatie (zoals mentalization-based treatment of schema-gerichte therapie) kunnen nuttig zijn.
Behandeling van comorbide stoornissen: middelenmisbruik, depressie of angst behandelen verhoogt vaak de kans op betere uitkomsten.
Medicatie: er is geen medicijn dat ASPD geneest. Medicatie kan wel worden ingezet om specifieke symptomen te verminderen, zoals agressie (bijvoorbeeld bepaalde antipsychotica of stemmingsstabilisatoren) of impulsiviteit, en om comorbide aandoeningen te behandelen (bijv. antidepressiva bij depressie).
Forensische en sociale interventies: bij mensen met justitiële problemen kunnen programma’s die zich richten op risicobeperking, vaardigheidstraining en reïntegratie helpen.
Gezins- en opvoedingsinterventies: bij jongeren met gedragsproblemen zijn vroege interventies en oudertraining belangrijk om ontwikkeling van ASPD te voorkomen of te beperken.

Prognose

De prognose varieert sterk. Sommige mensen vertonen met de tijd minder gewelddadig of crimineel gedrag en verbeteren in hun dagelijks functioneren, vooral als er vroeg en langdurig behandeling en ondersteuning is geweest. Anderen houden ernstig disfunctioneren en juridische problemen. Over het algemeen neemt het antisociale en criminele gedrag bij veel mensen af bij het ouder worden, vooral na het vierde decennium.

Wat kunnen naasten doen?

Stel duidelijke grenzen en consequenties; houd rekening met eigen veiligheid.
Moedig professionele hulp aan, maar realiseer je dat motivatie voor behandeling vaak laag is bij mensen met ASPD.
Zoek zelf steun: familieleden kunnen baat hebben bij psycho-educatie en therapie om met stress en mogelijke geweldsrisico’s om te gaan.
Bij directe veiligheidsrisico’s (bedreiging, ernstig geweld) altijd de hulpdiensten inschakelen.

Preventie en vroege interventie

Vroege herkenning en behandeling van gedrags- en emotionele problemen bij kinderen en adolescenten kan helpen de ontwikkeling van een volwaardige persoonlijkheidsstoornis te verminderen. Effectieve strategieën zijn onder meer opvoedondersteuning, trauma-geïnformeerde zorg, behandeling van middelenmisbruik en scholen- of buurtprogramma’s gericht op sociale vaardigheden.

Wanneer hulp zoeken?

Zoek professionele hulp als iemand persistente patronen van antisociaal en schadelijk gedrag vertoont, vooral wanneer dat gedrag gevaarlijk is voor zichzelf of anderen, of als er terugkerende juridische, relationele of werkgerelateerde problemen zijn. Een behandelingsteam kan inschatten welke vormen van therapie en ondersteuning passend zijn.

Als u of iemand in uw omgeving onmiddellijke gevaarlijke of gewelddadige neigingen vertoont, neem direct contact op met de hulpdiensten of een crisisdienst.

DSM-IV criteria

Volgens de laatste versie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (de DSM-IV), heeft een persoon ASPD als hij aan de volgende eisen voldoet:

A. Sinds de leeftijd van 15 jaar heeft de betrokkene blijk gegeven van een patroon van onverschilligheid en schending van de rechten van anderen. Dit patroon moet alomtegenwoordig zijn, d.w.z. dat de betrokkene er een gewoonte van maakt zich in verschillende situaties zo te gedragen. Dit patroon komt tot uiting in ten minste drie van de volgende handelingen:

De betrokkene houdt zich niet aan de wet en doet herhaaldelijk dingen waarvoor hij of zij kan worden gearresteerd
De persoon misleidt en bedriegt anderen vaak opzettelijk. Hij of zij kan dit doen door herhaaldelijk te liegen, aliassen (valse namen) te gebruiken, of andere mensen op te lichten (voor geld of plezier).
De persoon is impulsief of plant niet vooruit.
De persoon raakt snel geïrriteerd of boos en is agressief. Hij of zij raakt herhaaldelijk verwikkeld in fysieke gevechten of valt anderen aan.
De persoon toont geen bezorgdheid voor de veiligheid van anderen of voor zijn eigen veiligheid.
De persoon is consequent onverantwoordelijk. Hij of zij probeert misschien geen baan te houden of financiële verplichtingen na te komen, zoals rekeningen en schulden.
De persoon toont geen berouw voor het kwetsen van anderen; hij of zij kwetst, steelt van, of behandelt anderen slecht, zonder berouw te tonen.

B. Om gediagnosticeerd te worden met ASPD, moet de persoon tenminste 18 jaar oud zijn.

C. Tegen de tijd dat hij 15 was, leek hij of zij een gedragsstoornis te vertonen.

D. Het antisociale gedrag van de persoon wordt niet veroorzaakt door schizofrenie of een manische episode.

ASPD vs. psychopathie

ASPD is niet hetzelfde als psychopathie. De twee zijn vergelijkbaar; mensen met beide aandoeningen kunnen vergelijkbaar gedrag vertonen. Ze worden echter verschillend gediagnosticeerd. Met behulp van de DSM-criteria wordt een diagnose van ASPD gebaseerd op het gedrag van een persoon. Er bestaat geen officiële, overeengekomen definitie of reeks diagnostische criteria voor psychopathie, maar de meeste instrumenten die psychopathie meten richten zich zowel op persoonlijkheidskenmerken als op gedragingen.

De meeste mensen die hoog scoren op de Hare Psychopathie Checklist (PCL-R), de meest populaire maat voor psychopathie, komen ook in aanmerking voor ASPD. Echter, mensen met ASPD scoren niet routinematig hoog op de PCL-R. Dit suggereert dat de meeste psychopaten in aanmerking komen voor ASPD, maar dat de meeste mensen met ASPD niet worden gekwalificeerd als psychopaten. De diagnose ASPD omvat de meeste psychopaten, evenals veel meer mensen die geen psychopaten zijn. De diagnose ASPD dekt twee tot drie keer zoveel gevangenen als de diagnose psychopathie doet.

Subtypes

Afhankelijk van het gedrag, zijn verschillende ASPD subtypes geïdentificeerd:

Geïntrumentaliseerd type: Mensen ingedeeld in dit subtype geven om macht, materiële goederen en geld. Ze zijn erg zelfverzekerd en missen gevoelens zoals wroeging, empathie of angst. Zij willen hun gedrag niet veranderen. Dit type lijkt sterk op wat vroeger "psychopathie" werd genoemd.
Impulsief type: Deze mensen zijn zeer impulsief, hebben moeite hun daden onder controle te houden, en oordelen snel negatief over de daden van anderen. In de meeste gevallen zal de persoon die hieraan lijdt dit onvermogen niet opmerken. Deze mensen zijn ook erg emotioneel; emoties als angst en woede komen vaak voor. Ze zijn snel gefrustreerd en vertonen snel agressief gedrag. Deze mensen zijn niet op zoek naar materieel gewin.
Angstig type: Deze mensen lijden vaak aan depressies, en zijn verlegen of angstig. Wanneer zij worden geprovoceerd, is hun gewelddadig gedrag buitensporig, en vaak groter dan dat van de andere types. Buiten deze uitbarstingen zijn ze in controle, en vallen ze nauwelijks op. Heel vaak heeft deze groep traumatische gebeurtenissen meegemaakt.

Gemengde typen komen ook voor. Er is discussie over de subtypes.

Vragen en antwoorden

V: Wat is Antisociale Persoonlijkheidsstoornis (ASPD)?

A: ASPD is een persoonlijkheidsstoornis waarbij een persoon zich niet conformeert aan sociaal aanvaardbaar gedrag en sociale normen of de rechten van anderen negeert.

V: Hoe worden mensen met extreme ASPD soms genoemd?

A: Mensen met extreme ASPD krijgen soms de bijnaam sociopaten of psychopaten, maar die woorden zijn geen wetenschappelijke nomenclatuur.

V: Wanneer begint het ASPD-patroon meestal?

A: Het ASPD-patroon begint meestal in de kindertijd of adolescentie en gaat door tot in de volwassenheid.

V: Hebben mensen met ASPD een geweten of een moreel besef?

A: Mensen met ASPD hebben geen geweten of gevoel voor moraal, hoewel de meerderheid nog wel weet wat goed en kwaad is.

V: Wat zijn enkele gedragingen die in verband worden gebracht met ASPD?

A: Mensen met ASPD kunnen impulsief, agressief, roekeloos en destructief zijn. Zij plegen vaak misdrijven.

V: Welk percentage mannen heeft ASPD?

A: Ongeveer drie procent van de mannen heeft ASPD.

V: Welk percentage vrouwen heeft ASPD?

A: Ongeveer één procent van de vrouwen heeft ASPD.