Internationaal Gerechtshof

Het Internationaal Gerechtshof (Frans La Cour internationale de justice (CIJ), is een internationale organisatie. Het is het belangrijkste gerechtelijke orgaan of tak van de Verenigde Naties. In het kort is het Internationaal Gerechtshof het ICJ; soms wordt het ook wel het Wereldgerechtshof genoemd. In het Frans is het Cour internationale de justice. Het ICJ is opgericht in 1945 en heeft zijn zetel in Den Haag, Nederland. Het ICJ begon zijn werkzaamheden in 1946. Het verving een soortgelijk hof, het Permanent Hof van Internationale Justitie. Het Internationaal Gerechtshof verschilt van het Internationaal Strafhof. Het ICJ gebruikt twee talen, het Engels en het Frans.

Het Internationaal Gerechtshof heeft twee belangrijke functies. Ten eerste beslecht het de geschillen die door de aangesloten landen aan het Hof worden voorgelegd. Ten tweede kan het advies uitbrengen over juridische kwesties. Sinds de jaren tachtig maken veel ontwikkelingslanden gebruik van de diensten van het ICJ. Maar in 1986 aanvaardden de Verenigde Staten van Amerika de standpunten van het Hof niet in alle zaken, maar selectief, van geval tot geval. Sinds het jaar 2000 is het aantal zaken gedaald van 23 tot 12. Intussen is het personeelsbestand verdrievoudigd.

Structuur

Het ICJ heeft vijftien permanente rechters. De rechters worden gekozen door de Algemene Vergadering van de VN en de VN-Veiligheidsraad. Een rechter dient voor een periode van negen jaar en kan zo nodig worden herkozen. Als een zittende rechter overlijdt, wordt in de regel een andere rechter uit hetzelfde land waartoe hij of zij behoorde, gekozen om de vrijgekomen plaats in te nemen. De verkiezingen vinden gespreid plaats, zodat om de drie jaar vijf rechters (een derde van het Hof) verkiesbaar zijn.

De vijftien permanente rechters worden gekozen uit een lijst van personen die worden voorgedragen door de nationale groepen in het Permanente Hof van Arbitrage. De verkiezingsprocedure is uiteengezet in de artikelen 4-12 van het statuut van het ICJ. In het algemeen hebben vijf leden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties altijd een rechter uit hun land. Deze landen zijn China, Frankrijk, Rusland, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika.

In sommige gevallen staat het ICJ ad hoc-rechters toe. De landen die een geschil hebben, hebben dan het recht om elk één rechter voor die zaak aan te wijzen, indien zij dat wensen. Dit recht is niet beschikbaar indien dat land reeds een rechter van zijn nationaliteit in het ICJ heeft. Zo kan het gebeuren dat in plaats van vijftien, zeventien rechters over een zaak beslissen.

Er zijn vele regels waarin de kwalificaties en het gedrag van de rechters van het ICJ zijn vastgelegd.

Procedure

Doorgaans zitten alle rechters van het ICJ samen om een zaak te horen en te beslissen. Soms wordt een zaak echter behandeld en beslist door kleinere kamers van drie tot vijf rechters. Dergelijke kamers kunnen voor speciale soorten zaken zijn. Soms stelt het ICJ ad hoc-kamers in om specifieke geschillen te behandelen en te beslechten.

Bij het nemen van een beslissing past het ICJ de beginselen van het internationaal recht toe. Het maakt ook gebruik van het recht van de beschaafde wereld. Dit kan het burgerlijk recht en het strafrecht van de belangrijkste landen zijn. Het kan ook verwijzen naar juridische geschriften, wetboeken en eerdere beslissingen wanneer het een beslissing neemt in een zaak.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3