Jupiter (Latijn: Iuppiter) is de koning van de goden in de Romeinse mythologie. Hij was de god van de hemel en de donder. In de Griekse mythologie staat hij bekend als Zeus. Zijn broer heette Pluto en zijn zus Ceres.
Kenmerken en symbolen
Jupiter wordt meestal weergegeven als een machtige, volwassen man met baard, gezeten op een troon of staand met een bliksemschicht in zijn hand. Bekende symbolen die met hem geassocieerd worden zijn:
- de bliksemschicht (bliksem)
- de adelaar, vaak als zijn heilige vogel
- de eik, boom die met hem verbonden is
- koninklijke attributen zoals troon en scepter
Rol en verering
Als oppergod was Jupiter niet alleen heerser van de hemel en van de natuurelementen, maar ook beschermer van het staatsbestel, van wet en recht en van eed en verbond. Romeinse magistraten en soldaten deden vaak een beroep op Jupiter bij plechtige eedsafleggingen en staatsceremonies. Zijn officiële titel in de Romeinse staatscultus was vaak Jupiter Optimus Maximus (“de beste en grootste Jupiter”).
De hoofdpriester van Jupiter heette de flamen Dialis, één van de belangrijkste priesters in Rome. Ook de Capitoline Triade — Jupiter, Juno en Minerva — speelde een centrale rol in de staatsreligie.
Mythen en familie
Net als zijn Griekse tegenhanger Zeus speelt Jupiter in vele mythen een actieve rol: hij verslaat de oudere generatie goden (de Titans/Saturnus in de Romeinse vertelling), deelt de wereld in met zijn broers en grijpt vaak in in de levens van stervelingen en goden. In vele verhalen treedt hij op als de machtige vaderfiguur, maar ook als minnaar die zich regelmatig in verschillende gedaanten aan sterfelijke vrouwen vertoont (bekende mythen betreffen bijvoorbeeld Europa en Io in de Griekse-Romeinse traditie).
Veel andere goden en halfgoden werden als kinderen of nakomelingen van Jupiter beschouwd, zoals Mars, Minerva en Mercurius in de populaire Romeinse traditie.
Belangrijke tempels en feesten
Een van de belangrijkste heiligdommen was de Tempel van Jupiter Optimus Maximus op het Capitool (de Capitoline Hill) in Rome. Verder bestonden er talloze lokale tempels en culten, zoals Jupiter Latiaris op de Albanus Mons en verschillende exemplaren verspreid over het Romeinse rijk.
Een aantal feesten en openbare plechtigheden, waaronder offers en spelen (ludi), waren aan Jupiter gewijd. In het Romeinse religieuze jaar hadden zijn rituelen en ceremoniën een centrale plaats bij staatsplechtigheden en militair succes.
Nalatenschap
Door de eeuwen heen werd Jupiter in kunst en literatuur vaak gebruikt als symbool van opperste macht en rechtvaardigheid. Met de Romeinse expansie verspreidden Romeinse voorstellingen van Jupiter zich over Europa en het Middellandse Zeegebied. Zijn Griekse equivalent Zeus zorgt ervoor dat veel mythologische verhalen en beeldmotieven met elkaar verweven zijn gebleven.