Autofagie (biologie)

Autofagie (wat "zichzelf opeten" betekent), is een van de basismechanismen van cellen. Het maakt de gecontroleerde afbraak mogelijk van celonderdelen die niet werken, of niet nodig zijn. De celonderdelen kunnen dan naar behoefte worden gerecycleerd.

Er zijn verschillende manieren waarop dit gebeurt. Gerichte celonderdelen kunnen worden geïsoleerd van de rest van de cel in een autofagosoom (een dubbelwandig blaasje). Het autofagosoom versmelt met lysosomen en de inhoud wordt afgebroken en gerecycleerd. In het extreme geval van verhongering bevordert de afbraak van cellulaire componenten de overleving van de cel door het energieniveau van de cel op peil te houden.

De naam "autofagie" werd in 1963 bedacht door de Belgische biochemicus Christian de Duve. De identificatie van autofagie-gerelateerde genen in gist in de jaren 1990 liet onderzoekers de mechanismen van autofagie achterhalen. Dit leidde tot de toekenning van de 2016 Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde aan de Japanse onderzoeker Yoshinori Ohsumi.

(A) Schema van autofagie; (B) Elektronenmicrografie van autofagische structuren in het vetlichaam van een fruitvlieglarve; (C) Fluorescent gelabelde autofagosomen in levercellen van uitgehongerde muizen
(A) Schema van autofagie; (B) Elektronenmicrografie van autofagische structuren in het vetlichaam van een fruitvlieglarve; (C) Fluorescent gelabelde autofagosomen in levercellen van uitgehongerde muizen


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3