Cabell "Cab" Calloway III (25 december 1907 - 18 november 1994) was een invloedrijke Amerikaanse jazzmuzikant, charismatisch zanger en populaire big band-leider. Hij werd vooral bekend door zijn virtuoze scat-zang, zijn flamboyante podiumpresentatie en zijn onvergetelijke uitroep en catchphrase "Hi-de-ho". Calloway leidde een van de meest gevierde orkesten van de jaren 1930 en 1940 en bracht jazz en swing bij een breed publiek.
Vroege carrière en doorbraak
Calloway ontwikkelde zich in de jaren 1920 en -30 tot een opvallende entertainer in de opkomende jazzscene. Hij combineerde technische vaardigheid met showmanship: snelle fraseringen, ritmische improvisatie en theatrale bewegingen maakten zijn optredens herkenbaar. Zijn orkest trad op in beroemde clubs en revues, waar het publiek viel voor zowel de muziek als Calloways stijl en persoonlijkheid.
De band en beroemde musici
Onder Calloways leiding speelden veel getalenteerde musici die later zelf grote namen werden. Zijn ensemble werd vaak geprezen om de precisie, swing en de ruimte voor solo’s. Tot de bekende leden en gasten behoorden onder anderen:
- Dizzy Gillespie (briljante trompettist die later één van de grondleggers van bebop werd)
- tal van andere jonge talenten die in zijn orkest ervaring opdeden voordat ze een eigen reputatie opbouwden
"Minnie the Moocher" en scat
In 1931 nam Calloway zijn beroemdste nummer op, Minnie the Moocher. Het lied werd een enorme hit en is sindsdien zijn handelsmerk. Vooral de call-and-response passage met de scat-solo en de "Hi-de-ho"-zang maakte het nummer onvergetelijk. Calloways gebruik van scat — zingen met niet-woordelijke, instrumentachtige klanken — toonde zijn virtuositeit en beïnvloedde veel latere zangers.
Film-, televisie- en toneelwerk
In zijn latere carrière werd Calloway ook een veelgevraagd acteur en gastacteur in films, televisieshows en op het toneel. Hij combineerde muziek en acteren en bleef daardoor ook voor een breder publiek zichtbaar. In 1980 trad hij op in de film The Blues Brothers, waarin hij opnieuw Minnie the Moocher zong. Voor kinderen en televisiekijkers is hij bovendien bekend van zijn uitvoering van The Jumpin' Jive in het beroemde kinderprogramma Sesamstraat.
Invloed en nalatenschap
Calloway wordt gezien als een van de belangrijkste entertainers uit het swingtijdperk. Zijn combinatie van muzikaliteit, podiumdynamiek en stijl hielp jazz toegankelijker te maken voor een groot publiek en opende deuren voor latere generaties afro‑Amerikaanse artiesten in popular entertainment. Veel van zijn opnames, live-optredens en filmfragmenten blijven tot de verbeelding spreken en worden nog steeds beluisterd en bestudeerd door muziekliefhebbers en historici.
Laatste jaren en overlijden
In mei 1994 kreeg Calloway een beroerte. Na enkele maanden van ziekte overleed hij op 18 november 1994. Zijn dood markeerde het einde van een lange, veelzijdige carrière, maar zijn muziek en zijn iconische stijl blijven voortleven.