Bruno Mégret (geboren op 4 april 1949 in Parijs) is een Frans voormalig politicus. Hij werd bekend als een centrale figuur binnen het Front National en als oprichter van de Nationale Republikeinse Beweging (Mouvement National Républicain, MNR). In 2008 trok hij zich terug uit de actieve politiek en sindsdien is hij vooral buiten de schijnwerpers gebleven.
Hij behaalde een masterdiploma aan de Universiteit van Californië, Berkeley en diende als officier in de reserves; hij is onder meer reservelegerkapitein. Deze combinatie van civiele en militaire opleiding speelde een rol in zijn later politieke imago, waarin thema's als orde en nationale soevereiniteit vaak centraal stonden.
In 1985 trad Mégret toe tot de rechtse rij, het rechtse politieke partij Nationaal Front. Kort daarna verwierf hij snel invloed binnen de partij en werd hij een van de belangrijkste strategen en organisatoren. In 1986 werd hij gekozen in de Nationale Assemblee als vertegenwoordiger van Isère. Hij speelde ook een grote rol bij de campagnes van de partij, onder meer bij de campagne van Jean-Marie Le Pen in de late jaren 1980.
Van 1989 tot 1999 was Mégret bovendien lid van het Europees Parlement, waar hij de nationale en Europese lijnen van zijn politieke stroming vertegenwoordigde. Binnen het Front National nam hij stelling voor een strategie van moderering van het imago van de partij (soms aangeduid als 'dédiabolisation' of ontmytificering), omdat hij vond dat extreem-controversiële uitlatingen de electorale aantrekkingskracht van de partij belemmerden.
De onenigheid met Jean-Marie Le Pen over strategie en politieke stijl leidde uiteindelijk tot een breuk. In 1998 verliet Bruno Mégret het Front National en richtte hij de Nationale Republikeinse Beweging (Mouvement National Républicain, MNR) op, met het doel een meer gepolijste, républicaine rechts-nationalistische stroming te bouwen.
Als leider van het MNR stelde Mégret zich kandidaat voor het presidentschap bij de Franse presidentsverkiezingen van 2002. Hij behaalde 2,33% van de stemmen en bereikte daarmee niet de tweede ronde. Bij de tweede ronde gaf hij uiteindelijk steun aan Jean‑Marie Le Pen, die het uiteindelijk opnam tegen Jacques Chirac.
Na de verkiezingen waren er juridische onderzoeken naar de financiering van campagnes. Mégret werd veroordeeld voor het misbruiken van openbare middelen om (onder meer) zijn presidentiële campagne te bekostigen; hij kreeg een veroordeling van 8 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en een boete van 8.000 euro. De zaak en de interne verdeeldheid aan de rechterzijde verzwakten zijn politieke positie en droegen bij aan zijn terugtrekking uit de actieve politiek in 2008.
Politiek gezien stond Mégret voor een combinatie van nationalistische en republikeinse thema's: versterking van nationale soevereiniteit, strikte immigratiecontrole, recht en orde en een sterke staat. Zijn poging om het discours van het extreemrechtse electoraat te modereren en tegelijk nationaal-populistische thema's te behouden, leidde zowel tot aanhang als tot felle kritiek binnen de Franse rechtervleugel.
Sinds zijn vertrek uit de actieve politiek is Mégret weinig in de voorgrond verschenen. Hij is afwisselend betrokken geweest bij publicaties, analyses en privéactiviteiten, maar heeft geen vergelijkbare politieke rol meer vervuld als in de jaren 1980 en 1990.
