Rodrigo Díaz de Vivar (ongeveer 1043 - 1099 AD), bekend als El Cid, was een Castiliaanse edelman. Hij was een militair leider in middeleeuws Spanje. Na zijn dood werd hij de held in een middeleeuws Spaans gedicht, El Cantar de mio Cid.
El Cid werd verbannen van het hof en kreeg het bevel over een Moorse troepenmacht. Na de Christelijke nederlaag, werd El Cid weer in dienst geroepen. Hij kreeg het bevel over een gecombineerd Christelijk en Moors leger. Hij gebruikte dit leger om zijn eigen koninkrijk in Valencia te creëren. Hij was een dappere generaal die zijn land naar de overwinning leidde. El Cid werd geboren in Vivar, ook bekend als Castillona de Bivar. De moslims gaven hem de bijnaam "El Cid" van het Spaans-Arabische woord al-sid, dat "heer" betekent.
El Cid werd opgevoed aan het hof van Koning Ferdinand de Grote en diende Ferdinand's zoon, Sancho II van León en Castilië. Hij klom op tot commandant en vaandeldrager van Castilië toen Sancho koning werd in 1065.
Sancho wilde de drie delen van het koninkrijk van zijn overleden vader herenigen. Rodrigo leidde de Castiliaanse militaire campagnes tegen Sancho's broers, Alfonso VI van León en García II van Galicië, en ook in de moslimkoninkrijken in Al-Andalus. Sancho werd vermoord in 1072.