Folkspraak

Folkspraak

Folksprak

Middelsprake

Boksprak

Fůlkspræk

Ons Fater,
whem leven in der Himmel,
Mai din Name werden helig,
Mai din Konigdom kommen,
Mai din will worden,
in der Erd und in der Himmel.
Geven os distdag ons Brod,
Und forgiv ons sindens,
samme Weg als wi
forgiv dem whem eren
skuld to uns.
Und test os nihte,
men spare os fraum der Sind.

Usser fader,
in de himmel,
wes dain nam helig
dain koningdum schall komme
dain will schall wese dan,
so upann erd als in himmel
Giv us disdag usser brod,
end fergiv usser schuld,
als wi fergiv dem weh
schuld gegn us
End lad us nit in fersyking
doch mak us fri fron yvel.

User Fader
wae is in de hevel,
din naam schal wese helliged,
din rik schal kom,
din wille schal schee,
so up erd as in de hevel.
geve us dis dag user daglig broed
on forgeve us user skuld
as wi forgeve dat
af anderes. 
On late us nik wese forsoeked
doch make us fri fran oevel
fordat dines is de macht op de herlighed
antil in everighed
Amen

Onser Fader
in de hemmen,
Werde heliged din nam,
Kome din rick,
Gescheje din wil,
Hu in de hemmen, so up de erd.
 Gev ons hidag onser daglik brod. 
Ond fergev ons onser schuld,
Hu ok wi fergev dem
onser schuldern. 
Ond leidde ons nit in ferseuking,
Aver erleus ons af de yvel. 
(Als din er de rick ond de macht
Ond de herlikhed in eeighed.)
Amen.

Ůnsĕr Fadĕr
ĭn đă ħemmĕn,
Werđĕ ħạlĭgĕd đin nam,
Kwe°mĕ đin rikj,
Găskeƕĕ đin wėll,
Hu ĭn đă ħemmĕn, so ŭp đă erđ.
Geƀ ůns ħidag ůnsĕr dãglĭk brḁđ.
Ůnđ fĕrgeƀ ůns ůnsĕr skuld,
Hu ḁk wi fĕrgeƀ đĕm
ůnsĕr skuldĕrĕn.
Ůnđ led ůns nĭt ĭn fĕrsȍking,
Aƀĕr ŭtlọs ůns ăf đă ȕbĕl.
(Alns đin ez đă rikj ůnđ đă maħt
Ůnđ đă ħạrlĭkħạd ĭn ạwĭgħạd.)
Amĕn.