Een ankeriet (vrouw: ankvrouw), van "iemand die zich uit de wereld heeft teruggetrokken", is iemand die zich om religieuze redenen terugtrekt uit de wereldlijke maatschappij om een intens gebedsvol, ascetisch leven te kunnen leiden. Anchorieten worden vaak beschouwd als een soort religieuze kluizenaars, maar in tegenstelling tot kluizenaars moesten anchorieten een belofte aan God afleggen om op één plaats te blijven, namelijk een zeer kleine kamer, die ofwel aan een plaatselijke kerk was vastgemaakt, ofwel binnen de muur van die kerk lag.
Het ankerleven is een van de vroegste vormen van christenmonnik zijn. Van de 12e tot de 16e eeuw waren er steeds meer vrouwelijke ankerlingen dan mannelijke, soms tot vier tegen één (in de 13e eeuw), en uiteindelijk tot twee tegen één (in de 15e eeuw). Het geslacht van een groot aantal ankerlingen is voor deze perioden echter niet vastgelegd.
