Anglicanisme is een kerkgenootschap binnen het christendom. Het bestaat uit de Church of England en de Anglicaanse Communie (een groep Anglicaanse kerken uit vele andere landen). De term anglicanisme omvat degenen die de Engelse reformatie hebben aanvaard zoals die is belichaamd in de Church of England of in de uitloperkerken in andere landen die de doctrines en de organisatie ervan op de voet hebben gevolgd.

In de Engelse Reformatie behield de Engelse Kerk het vroege katholieke ambt van bisschoppen, priesters, diakens en het grootste deel van de leer en de liturgie. De gebeurtenis die leidde tot de Anglicaanse Kerk was de regelrechte verwerping van de Paus. Dit betekende dat ze ook de katholieke kerk als organisatie verwierpen.

Het wordt soms gezien als de middenweg tussen het rooms-katholicisme en het protestantisme. Daarom wordt het niet altijd als protestantisme beschouwd.

De term Anglicaans komt van de uitdrukking ecclesia anglicana. Dit is een Middeleeuws Latijnse zin uit minstens 1246. Het betekent 'de Engelse Kerk'. Het zelfstandig naamwoord Anglicaans wordt gebruikt om de mensen, instellingen, kerken, tradities en ideeën te beschrijven die ontwikkeld zijn door de door de staat gevestigde Kerk van Engeland en de Anglicaanse Communie, een theologisch brede en vaak afwijkende aansluiting van achtendertig provincies die in gemeenschap staan met de Aartsbisschop van Canterbury.