Engelwortel (Angelica): geslacht Apiaceae, kenmerken, verspreiding en soorten

Ontdek Engelwortel (Angelica): kenmerken, verspreiding, gebruik en soorten van dit Apiaceae-geslacht — hoge kruiden, bladeren, schermbloemen en leefgebieden op het noordelijk halfrond.

Engelwortel is een geslacht van ongeveer 50 soorten hoge tweejarige en overblijvende kruiden uit de familie Apiaceae, afkomstig uit gematigde en subarctische streken van het noordelijk halfrond, tot in het noorden van IJsland en Lapland. Ze worden 1-3 m hoog, met grote dubbelgeveerde bladeren en grote samengestelde schermen met witte of groenwitte bloemen.

Kenmerken

Engelwortels zijn typisch grote kruiden met een stengel die meestal hol is en vaak gegroefd. De bladeren zijn geveerd tot dubbelgeveerd en kunnen zeer groot worden. De bloemen staan in samengestelde schermen (om umbels) en zijn meestal wit tot groenwit, soms rozeachtig of paarsig bij bepaalde soorten. De bloemen zijn vaak tweeslachtig en trekken veel insecten aan, zoals bijen, zweefvliegen en kevers.

Na de bloei ontwikkelen zich spijsgewijs opgebouwde vruchten (schizocarpen) die in twee helften uiteenvallen; deze bevatten vaak geurige oliën (vittae) en zaden die door wind of dieren verspreid worden. Typische anatomische kenmerken van het geslacht sluiten ook de aanwezigheid van oliekanalen en specifieke vruchtvormen in.

Verspreiding en habitat

Het geslacht komt voor in gematigde en subarctische gebieden van het noordelijk halfrond: Europa, Azië en Noord-Amerika. Engelwortels groeien vaak in vochtige of matig vochtige habitats zoals moerassen, rivieroevers, rietlanden, natte weiden en bosranden, maar sommige soorten zijn aangepast aan drogere of bergachtige omstandigheden. In kustgebieden en op hooggelegen plaatsen (tot in subarctische streken) komen ook vertegenwoordigers voor.

Belangrijke soorten

• Angelica archangelica – de cultuur- of tuiningelwortel; veel gebruikt in Europa voor culinaire en medicinale toepassingen.
• Angelica sylvestris – bos- of wilde engelwortel; algemeen in Europa en op vochtige plaatsen.
• Angelica atropurpurea – een Noord-Amerikaanse soort met soms donkerrode stengels.
• Angelica gigas – Oost-Aziatische soort met vaak purperachtige bloemen.
• Angelica dahurica – veelgebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde.
• Angelica palustris – moerasengelwortel; lokaal zeldzaam of beschermd in delen van Europa.

Er bestaan ongeveer 50 erkende soorten, maar het exacte aantal kan variëren door nieuwe taxonomische inzichten en lokale ondersoorten.

Ecologie en bestuiving

De schermbloemen zijn rijk aan nectar en pollen en vormen een belangrijke voedselbron voor allerlei bestuivers. Engelwortels spelen daarmee een rol in voedselwebben en in het bevorderen van bestuiving van naburige planten. Veel soorten bloeien in de zomer, meestal in juni–augustus, afhankelijk van soort en locatie.

Gebruik door mensen

• Culinair: bij Angelica archangelica worden stengels en wortels gebruikt — stengels kunnen worden gesuikerd (gekandijsd) als decoratie in gebak of als zoetmiddel; zaden en wortels worden gebruikt als smaakstof in likeuren en bitters, en in sommige traditionele dranken (bijv. Chartreuse en enkele bitters bevatten engelwortel of aromatische verwanten).
• Medicinale toepassingen: meerdere soorten zijn in de kruidengeneeskunde ingezet als carminativum (tegen winderigheid), stomachicum, lichte expectorans en tonicum. In traditionele geneeswijzen (Europa en Azië) worden wortels en wortelstok gebruikt.
• Cosmetica en parfumerie: essentiële oliën uit sommige soorten worden soms gebruikt vanwege hun aromatische eigenschappen.

Waarschuwingen en verwarring met andere planten

Engelwortel lijkt op andere schermbloemigen, waaronder enkele giftige soorten. Let op verwarring met bijv. Conium maculatum (gevaarlijke bereklauwsoorten) en Heracleum mantegazzianum (reuzenberenklauw), die ernstige huidirritatie of vergiftiging kunnen veroorzaken. Hoewel veel Angelica-soorten culinair of medicinaal gebruikt worden, bevatten ze ook bioactieve stoffen (zoals bepaalde coumarine-achtige verbindingen) en in zeldzame gevallen kunnen furanocoumarinen fototoxische reacties geven. Gebruik altijd betrouwbare determinatie en raadpleeg een deskundige voordat u planten verzamelt of verwerkt.

Teelt en bescherming

Engelwortel is vrij gemakkelijk te kweken in vochtige, humusrijke grond en halfschaduw tot volle zon. Sommige soorten zijn tweejarig: in het eerste jaar ontwikkelen zich de bladeren en wortelstok, in het tweede jaar bloei en zaadvorming. Beschermde of zeldzame soorten, zoals Angelica palustris, hebben baat bij behoud van moeras- en rietlandhabitats; verminderde waterstanden en verlanding bedreigen hun voortbestaan.

Samenvattend

Engelwortel (geslacht Angelica) omvat een diverse groep hoge, vaak aromatische kruiden uit de familie Apiaceae, met belangrijke ecologische rollen en diverse toepassingen in keuken en traditionele geneeskunde. Omdat verwarring met giftige schermbloemigen mogelijk is, is juiste identificatie essentieel voordat delen van de plant gebruikt worden.

Zoek op letter