Hegemonie

Hegemonie (uitgesproken met een zachte of harde 'g') is de macht van een groep over andere groepen. Hegemonie wordt meestal gebruikt om te verwijzen naar relaties tussen verschillende naties (of landen). Het kan gaan om directe dominantie, bijvoorbeeld door militaire macht, maar ook om indirecte dominantie, bijvoorbeeld wanneer een land de handelsvoorwaarden in zijn voordeel kan dicteren.

Hegemonie beschrijft vaak de verhouding van een grote mogendheid tot nabijgelegen minder machtige landen. De term is Grieks, en werd voor het eerst gebruikt over de invloed van een grote stad op de steden die aan haar geallieerd waren. Voorbeelden zijn de Peloponnesische Liga van Sparta (6e tot 4e eeuw v. Chr.); de kortstondige Deliaanse Liga van het klassieke Athene. De latere Liga van Korinthe werd niet geleid door een staat, maar door Filips II van Macedonië. Zo'n hegemon is een koning of heerser met persoonlijke macht.

Een hegemoniale relatie wordt gewoonlijk omschreven als minder dan een keizerrijk, maar meer dan een regionale macht. Dit betekent dat een hegemon misschien niet daadwerkelijk de controle over andere naties overneemt, maar wel de macht heeft om grote invloed uit te oefenen op wat zij doen. Aan de andere kant is een wereldhegemoon machtiger dan bijvoorbeeld Iran in het Midden-Oosten.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3