Juliet is een maan die dicht bij Uranus staat. Ze werd ontdekt op de beelden die de Voyager 2 op 1986-01-03 maakte en kreeg de voorlopige aanduiding S/1986 U 2. Ze is genoemd naar de heldin uit het toneelstuk Romeo en Julia van William Shakespeare en wordt ook wel Uranus XI genoemd.

Ontdekking en naam

De ontdekking van Juliet kwam voort uit de analyse van opnamen gemaakt tijdens de korte passage van Voyager 2 bij Uranus. Omdat de opnamen relatief lage resolutie hebben, bleef veel informatie over de maan lang onzeker. De tijdelijke aanduiding S/1986 U 2 verwijst naar een satelliet (S) ontdekt in 1986 rond Uranus (U) als tweede gevonden object dat jaar.

Baan en dynamische eigenschappen

Juliet behoort tot de binnenste, nauwe manen van Uranus. Ze volgt een prograde baan dicht bij de planeet, met een lage baanhelling en geringe excentriciteit — typische eigenschappen van de zogeheten binnenste manen die in een dunne schijf rond Uranus liggen. Vanwege die nabijheid wordt aangenomen dat Juliet in een synchrone rotatie verkeert: dezelfde zijde van de maan is steeds naar Uranus gekeerd.

Fysieke kenmerken

  • Radius: ongeveer 53 km (geschat).
  • Geometrisch albedo: circa 0,08 (relatief donker).
  • Vorm: op de Voyager-beelden komt Juliet als een uitgerekt object over. Modellen wijzen op een prolate sferoïde met een assenverhouding van ongeveer 0,5 ± 0,3, wat wijst op aanzienlijke uitrekking.
  • Kleur en oppervlak: het oppervlak is grijs van kleur, vrij neutraal in kleur en zonder sterke (heldere) ijsachtige kenmerken in de beschikbare data.

Relatie tot de Portia-groep

Juliet maakt deel uit van de zogenaamde Portia-groep van manen, waartoe ook Bianca, Cressida, Desdemona, Portia, Rosalind, Cupido, Belinda en Perdita behoren. Deze manen hebben vergelijkbare banen en fotometrische eigenschappen, wat suggereert dat ze een verwante oorsprong kunnen hebben — bijvoorbeeld fragmenten van een vroeger groter object of vorming uit hetzelfde circumplanetair schijfje. Buiten de algemene baanparameters en de genoemde schattingswaarden (straal ~53 km en albedo ~0,08) is er van Juliet weinig bekend.

Observaties en toekomstig onderzoek

De informatie over Juliet is grotendeels gebaseerd op korte, laagresolutiebeelden van Voyager 2 en beperkte fotometrische waarnemingen vanaf de aarde en vanaf de Ruimte. Om meer over haar samenstelling, topografie en exacte vorm te leren zijn verbeterde waarnemingen nodig, bijvoorbeeld met grote grondtelescopen met adaptieve optiek, Hubble-achtige ruimtetelescopen of toekomstige verkenners van het buitenste zonnestelsel.

Samenvattend: Juliet is een kleine, donkere en relatief weinig onderzochte binnenmaan van Uranus. Haar uitgerekte vorm en ligging dicht bij de planeet maken haar dynamisch interessant, maar gedetailleerde kennis ontbreekt nog vanwege de beperkte kwaliteit van huidige opnamen.