In de schrijf- en typografie wordt van een ligatuur gesproken wanneer twee of meer graphema's (~letters) als één enkel letterteken worden samengevoegd. Ligaturen vervangen meestal twee tekens naast elkaar. Het idee komt van handschriften en manuscripten.

Voorbeeld: de gewone ampersand ("&") staat voor het Latijnse voegwoord et, dat "en" betekent. Het symbool van de ampersand is een ligatuur, die de oude handgeschreven Latijnse letters e en t van het woord et samenvoegt, zodat het woord wordt weergegeven als een enkele glyph.

Soms worden ligaturen gemaakt om dingen gemakkelijker leesbaar te maken, of gewoon om het schrift/lettertype mooier te maken om naar te kijken. Dit is belangrijk bij sommige vormen van ontwerpwerk.

Letterontwerpers, die lettertypes (of 'lettertypes') ontwerpen, maken ligaturen voor sommige lettercombinaties. Tegenwoordig worden de meeste lettertypes op computers gemaakt (deze worden "digitale lettertypes" genoemd). Wanneer twee bepaalde letters samen worden getypt, verschijnt de ligatuur. De ligatuur ziet eruit als de twee verschillende letters, maar dan enigszins veranderd (soms samengevoegd). Het is eigenlijk een apart symbool dat door de maker is getekend, en dat geprogrammeerd is om te verschijnen wanneer twee letters naast elkaar worden gezet.