Ouder gedeelte
De buitenkant van het oudere deel van het theater is gepleisterd. Het heeft een leien dak.
De ingang ligt aan het Williamsonplein. Het heeft zeven traveeën en telt drie verdiepingen. De middelste drie traveeën steken naar voren. Ze worden bekroond door een gebroken fronton. Op de begane grond bevatten de centrale traveeën drie ingangen. Deze worden gescheiden door pilaren. Deze leiden naar een verzonken portiek. Boven elke ingang bevindt zich een architraaf met een bovenlicht. De zijtraveeën bevatten aan elke zijde twee ronde en één platte ingang. Er zijn drie blinde ronde ramen. In de middenverdieping worden de traveeën gescheiden door pilasters. De drie middelste traveeën hebben elk een balustrade en een venster met een timpaan met een rondboog. De drie zijtraveeën hebben elk een venster met een kroonlijst en daarboven een rond venster. Langs de bovenste verdieping zijn oculi tussen gelambriseerde pilasters. Op de top van elk van de twee zijtraveeën staat een koepel op een korte Toscaanse zuilengalerij.
In het oudere deel van het theater zijn twee balkons. Deze worden ondersteund door gietijzeren zuilen. Het interieur is versierd in Griekse Revivalstijl.
Nieuwere sectie
Het nieuwere deel is van beton. Het is grotendeels met glas bekleed.
Op de begane grond bevinden zich toegangsdeuren. Daarboven is het gebouw opgebouwd rond drie cilinders. De grootste begint op de eerste verdieping en telt twee verdiepingen. Hij is vrijdragend vanaf een centrale kolom. Aan de linkerkant is een kleinere cilinder, uitkragend uit een aparte kolom, die aansluit op de grotere cilinder.
In het geheel zit een holle kolom met daarin de trap.
Beoordeling en kritiek
Het theater is opgenomen in de Nationale Erfgoedlijst voor Engeland. Op 14 maart 1975 werd het aangewezen als Grade II* monument. De lijst citeert het Architects' Journal van 1968. Hierin staat dat het oudere gedeelte "belangrijk is als een vroeg en zeldzaam werk van een van de pioniers van de Liverpool School of Architecture, in de Griekse stijl die de school destijds voorstond". Over het nieuwere deel wordt gezegd dat het "een briljant concept is, met veel plezier gerealiseerd, dat gebruik maakt van asymmetrische volumes en steeds wisselende ruimtes, maar toch eenheid en ook evenwicht bereikt met de aangrenzende Victoriaanse gevel".
In de reeks Buildings of England zeggen de architectuurhistorici Richard Pollard en Nikolaus Pevsner over het nieuwere gedeelte dat het "een spectaculaire compositie is die een sfeer van opwinding en anticipatie creëert, precies goed voor een theaterfoyer".
