De Seldjoeken (ook Seldjuk, Seldjuq, Seljuq, soms ook Seljuq Turken) waren een Turkse soennitische moslimdynastie. Zij heersten over delen van Centraal-Azië en het Midden-Oosten van de 11e tot de 14e eeuw. Hun rijk stond bekend als het Grote Seltsjoekse Rijk dat zich uitstrekte van Anatolië tot Afghanistan. De Seltsjoeken vochten ook tegen de christenen in de Eerste Kruistocht. De sjiitische moslims en andere niet-soennieten (zoals zoroastriërs) werden zwaar onderdrukt onder de heerschappij van de Seltsjoeken, omdat de Seltsjoeken vrome soennieten waren en zichzelf zagen als beschermers van het Abbasidisch kalifaat en de soennitische islam.

De Seltsjoeken waren een van de culturele voorouders van de West-Turken, de huidige bewoners van Azerbeidzjan, Turkije en Turkmenistan. Oorspronkelijk was het Huis van Seltsjoeken een tak van de Kinik Oghuz Turken die in de 9e eeuw leefden in de steppen ten noorden van de Kaspische en de Aral Zee in het huidige Turkmenistan.