Shirley Valentine: Toneelmonoloog van Willy Russell over midlife en transformatie
Shirley Valentine van Willy Russell — indringende toneelmonoloog over midlife, zelfontdekking en transformatie van een Liverpoolse huisvrouw.
Shirley Valentine is een eenakter van Willy Russell. Het heeft de vorm van een monoloog van een Liverpoolse huisvrouw uit de arbeidersklasse van middelbare leeftijd. Het gaat over haar leven voor en na een transformerende vakantie in het buitenland.
Waar gaat het over?
De hoofdpersoon, Shirley Valentine, spreekt rechtstreeks tegen het publiek en soms tegen de keukenmuur waarmee ze haar dagelijkse gesprekken voert. Ze beschrijft een leven dat grotendeels bestaat uit zorgen voor haar gezin, een eentonige routine en het gevoel onzichtbaar te zijn geworden. Op aanraden van een vriendin of door omstandigheden (afhankelijk van productie) gaat ze op vakantie naar Griekenland. Daar krijgt ze de kans zichzelf opnieuw te ontdekken: ze ervaart vrijheid, aandacht en plezier buiten de rollen die haar thuis zijn opgelegd. Uiteindelijk neemt Shirley een ingrijpende beslissing waarmee ze haar leven definitief verandert.
Vorm en stijl
De tekst is een eenakter en volledig opgebouwd als monoloog, wat de intense focus op Shirley's innerlijke wereld en haar directe relatie met het publiek mogelijk maakt. Willy Russell gebruikt daarbij humor, zelfspot en een herkenbare, levendige spreektaal met een sterk Liverpoolse inslag. De combinatie van komische observaties en ontroerende, soms pijnlijke momenten maakt het stuk toegankelijk en aangrijpend.
Thema's
- Midlife en transformatie: de voorstelling onderzoekt wat het betekent om op middelbare leeftijd opnieuw te beginnen en eigen verlangens te volgen.
- Zelfbeeld en emancipatie: Shirley worstelt met het verlies van eigenwaarde als gevolg van traditionele rolpatronen en vindt langzaam haar stem terug.
- Klasse en identiteit: de achtergrond als vrouw uit de arbeidersklasse speelt een rol in hoe haar keuzes en mogelijkheden worden ervaren.
- Humor en melancholie: Russell balanceert luchtige anekdotes met serieuze reflecties, waardoor het stuk zowel grappig als ontroerend is.
Ontstaan, opvoeringen en bewerkingen
Shirley Valentine behoort tot de bekendere werken van Willy Russell, die eerder succes had met stukken als Educating Rita en Blood Brothers. Het stuk werd wereldwijd opgevoerd en is geliefd bij actrices vanwege de sterke, veelzijdige titelfiguur: het biedt ruimte voor zowel komische timing als dramatische diepgang. In 1989 werd Shirley Valentine verfilmd met Pauline Collins in de hoofdrol; Collins had de rol ook op het toneel gespeeld en kreeg voor haar vertolking aanzienlijke aandacht en internationale erkenning, waaronder een Academy Award-nominatie voor Beste Actrice.
Invloed en nalatenschap
Het stuk wordt vaak genoemd als een voorbeeld van hedendaagse Britse toneelkunst waarin stem geven aan alledaagse, werkende vrouwen centraal staat. De monoloogvorm maakte Shirley Valentine tot een populair repertoirestuk voor zelfstandig werkende actrices en amateurgezelschappen wereldwijd. Het thema van persoonlijke bevrijding op latere leeftijd blijft veel publiek aanspreken, waardoor het stuk nog regelmatig wordt hernomen in diverse producties en vertalingen.
Shirley Valentine blijft relevant door de universele vragen die het oproept: wat wil iemand écht, wat betekent geluk en hoe ver ben je bereid te gaan om jezelf terug te vinden?
Plot
Shirley is regelmatig alleen en praat tegen de muur. Ze bereidt een avondmaaltijd van ei en patat voor haar emotioneel verre echtgenoot. Haar beste vriendin biedt aan een reis voor twee personen naar Griekenland te betalen. Ze laat een briefje achter op de kastdeur in de keuken. In Griekenland herontdekt ze wat ze in Engeland had gemist. Ze is zo gelukkig dat ze besluit niet terug te keren. Ze laat haar vriendin achter op het vliegveld en gaat terug naar het hotel. Ze vraagt om een baan.
Producties
In 1986 in opdracht van het Everyman Theatre in Liverpool. Noreen Kershaw speelde de hoofdrol. De regie was in handen van Glen Walford. In 1988 opende het in het Londense West End in het Vaudeville Theatre. Pauline Collins speelde de hoofdrol. De regie was in handen van Simon Callow. Op 16 februari 1989 opende de Broadway productie, met Collins opnieuw in de regie van Callow, in het Booth Theatre. Er waren 324 voorstellingen. Ellen Burstyn verving Collins later. Loretta Swit speelde de hoofdrol in een nationale tournee in de VS in 1995.
Van 26 maart - 8 mei 2010, als onderdeel van het Willy Russell seizoen in de Menier Chocolate Factory, speelde Meera Syal Shirley in de eerste Londense West End reprise van de productie. Een West End transfer van de Menier Chocolate Factory productie liep in de Trafalgar Studios van 20 juli - 30 oktober 2010. Meera Syal herhaalde haar rol als Shirley; deze productie werd bewerkt en uitgezonden door BBC Radio Four in 2010 en 2017.
A 30th Anniversary Tour, starring Jodie Prenger ran in the UK from March 2017 to November 2017.
Prijzen en nominaties
Prijzen
- 1988 Laurence Olivier Award voor beste nieuwe komedie
- 1988 Laurence Olivier Award voor Beste Actrice
- 1989 Drama Desk Award voor Outstanding Actress in a Play
- 1989 Outer Critics Circle Award voor Beste Actrice
- 1989 Tony Award voor beste optreden van een hoofdrolspeelster in een toneelstuk
- 1989 Theatre World Award for Outstanding Broadway Debut
Nominaties
- 1989 Drama Desk Award voor Outstanding New Play
- 1989 Drama Desk Award voor Outstanding Director of a Play
- 1989 Tony Award voor Beste Toneelstuk
Verfilming
Russell bewerkte zijn toneelstuk voor een filmversie uit 1989, geregisseerd door Lewis Gilbert, met Collins opnieuw in de titelrol.
Zoek in de encyclopedie