Uraniumlood is een van de oudste en meest verfijnde van de radiometrische dateringsschema's.

Het kan worden gebruikt over een leeftijdsbereik van ongeveer 1 miljoen jaar tot meer dan 4,5 miljard jaar. De precisie ligt in het bereik van 0,1-1 procent.

De methode berust op twee afzonderlijke vervalketens, de uraniumreeks van 238U tot 206Pb, met een halfwaardetijd van 4,47 miljard jaar en de actiniumreeks van 235U tot 207Pb, met een halfwaardetijd van 704 miljoen jaar.

Het bestaan van twee 'parallelle' uranium-leidingbederfroutes maakt verschillende dateringstechnieken mogelijk binnen het totale U-Pb-systeem.

De term 'U-Pb-datering' impliceert normaal gesproken het gekoppelde gebruik van beide vervalregelingen. Het gebruik van één enkel vervalschema (meestal 238U tot 206Pb) leidt echter tot de U-Pb isochrone dateringsmethode, analoog aan de rubidium-strontiumdateringsmethode.

Tot slot kan de leeftijd ook worden bepaald aan de hand van het U-Pb-systeem door de isotopenverhoudingen van Pb alleen te analyseren. Dit wordt de lead-lead dating methode genoemd. Clair Cameron Patterson, een Amerikaanse geochemicus die baanbrekend werk verrichtte op het gebied van studies naar uranium-lood radiometrische dateringsmethoden, staat er om bekend dat hij deze methode gebruikt heeft om een van de vroegste nauwkeurige schattingen van de ouderdom van de Aarde te verkrijgen.