Camera - definitie, werking en soorten

Alles over camera's: definitie, werking, soorten en tips — van film en digitale sensoren tot camcorders en cameratelefoons. Begrijp diafragma, sluiter en lenzen eenvoudig.

Een camera is een apparaat dat foto's maakt (foto's). Het maakt gebruik van film of elektronica om een foto van iets te maken. Het is een hulpmiddel bij het fotograferen. Een lens maakt het beeld dat de film of elektronica "ziet".

Een camera die één foto per keer maakt, wordt ook wel een fotocamera genoemd. Een camera die foto's kan maken die lijken te bewegen wordt een filmcamera genoemd. Als het video's kan maken, wordt het een videocamera of een camcorder genoemd. Het merendeel van de camera's bevindt zich op een telefoon. Dit wordt een "Camera-telefoon" genoemd.

Alle camera's zijn in principe een doos waar het licht niet in kan komen totdat er een foto is gemaakt. Er is een gat aan één kant van de camera waar het licht door de lens naar binnen kan, en dit wordt het diafragma genoemd. Aan de andere kant zit een speciaal materiaal dat het beeld dat door het diafragma komt kan opnemen. Dit materiaal is de film in een filmcamera of elektronische sensor in een digitale camera. Tot slot is er ook nog de sluiter, die het licht tegenhoudt totdat er een foto wordt gemaakt.

Wanneer een foto wordt gemaakt, beweegt de sluiter zich uit de weg. Dit laat het licht binnenkomen door het diafragma en maakt een foto op de film of de elektronische sensor. Bij veel camera's kan de grootte van het diafragma worden aangepast om meer of minder licht binnen te laten. Ook de hoeveelheid tijd die de sluiter licht doorlaat kan worden veranderd. Dit laat ook meer of minder licht binnen. Meestal regelt de elektronica in de camera deze, maar in sommige camera's kan de persoon die de foto maakt deze ook veranderen.

Hoe werkt een camera?

Kort gezegd verzamelt een camera licht via de lens, regelt de hoeveelheid licht met het diafragma en de sluiter, en legt dat licht vast op film of een digitale sensor. De lens buigt en richt het licht zodat er een scherp beeld ontstaat op het vlak waar de sensor of film zit. De scherpte wordt geregeld door scherpstellen (focus), dat handmatig of automatisch kan gebeuren.

Belangrijke onderdelen

• Lens – bepaalt hoe het licht wordt gebundeld en heeft invloed op brandpuntsafstand, beeldhoek en scherpte.
• Diafragma (diafragma) – een opening in de lens die in grootte kan variëren; bepaalt de hoeveelheid licht en de scherptediepte.
• Sluiter (sluiter) – opent en sluit voor een korte tijd om belichting toe te laten; regelt de beweging in de foto (bevriezen of onscherpte).
• Sensor of film – het medium dat het licht omzet in een beeld; bij digitale camera's is dit een beeldsensor (CMOS/CCD), bij analoge camera's is het lichtgevoelige film.
• Zoeker en beeldscherm – voor het bepalen van compositie en instellingen; bij digitale camera's vaak een live-view op een scherm.
• Autofocus & beeldstabilisatie – technieken die helpen bij scherpstellen en het verminderen van bewegingsonscherpte.

Instellingen die de foto bepalen

De kwaliteit en uitstraling van een foto worden vooral bepaald door drie basisinstellingen, vaak het 'belichtingstrio' genoemd:

• Diafragma (f-getal) – een klein f-getal (bijv. f/1.8) laat veel licht binnen en geeft een kleine scherptediepte (onscherpe achtergrond). Een groot f-getal (bijv. f/16) geeft veel scherptediepte.
• Sluitertijd – korte sluitertijden (bijv. 1/1000 s) bevriezen beweging, lange sluitertijden (bijv. 1 s) laten beweging zien als onscherpte of lichtstrepen.
• ISO – de gevoeligheid van de sensor; hoger ISO maakt fotograferen bij weinig licht mogelijk, maar kan ruis (korreligheid) verhogen.

Door deze drie instellingen te combineren kun je belichting en creatieve effecten sturen, zoals bewegingsonscherpte, nachtfotografie of portretfoto's met onscherpe achtergrond.

Verschillende soorten camera's

• Compactcamera's – klein en gebruiksvriendelijk, vaak met vaste lens; geschikt voor dagelijks gebruik.
• Spiegelreflexcamera's (DSLR) – verwisselbare lenzen, optische zoeker via spiegel; populair bij hobbyisten en professionals vanwege prestaties en lenskeuze.
• Systeemcamera's (mirrorless) – verwisselbare lenzen zonder spiegelmechanisme; vaak compacter dan DSLR's en met snelle autofocus.
• Actiecamera's – klein, robuust en waterdicht; bedoeld voor sport en beweging.
• Filmcamera's – gebruiken analoge film en worden vooral door liefhebbers en kunstenaars gebruikt voor specifieke beeldkwaliteit.
• Fotocamera – algemene term voor camera's die foto's maken (één foto per keer).
• Filmcamera – oudere of gespecialiseerde camera's bedoeld om bewegende beelden op film vast te leggen.
• Videocamera / camcorder – apparaten die voornamelijk voor video's zijn bedoeld; sommige zijn hybride en kunnen zowel foto’s als video’s maken.
• Camera-telefoon – smartphones met geïntegreerde camera's; tegenwoordig de meest gebruikte camera's voor alledaagse beelden.
• Beveiligings- en industriële camera's – speciaal ontworpen voor toezicht, machinevisie of wetenschappelijke toepassingen.

Praktische tips voor betere foto's

• Zorg voor voldoende licht en let op de richting van het licht (zacht zijlicht is vaak flatterend).
• Stabiliseer de camera bij lange sluitertijden (statief of steun gebruiken).
• Gebruik de juiste scherpstelmodus: enkelvoudig voor stilstaande onderwerpen, continu voor bewegende onderwerpen.
• Experimenteer met diafragma en sluitertijd om creatieve effecten te bereiken.
• Leer de basis van compositie: regel van derden, leidende lijnen en kaders kunnen het beeld versterken.

Slotopmerkingen

Camera's variëren van eenvoudige toestellen tot geavanceerde systemen, maar het basisidee is altijd hetzelfde: licht door een lens sturen en vastleggen op film of een sensor. Begrijpen hoe lens, diafragma, sluiter en sensor samenwerken geeft je controle over het eindresultaat en maakt fotografie leuker en creatiever.

Bewegende beelden

Een filmcamera of filmcamera maakt een snelle opeenvolging van foto's op beeldsensor of stroken fotografische film. In tegenstelling tot een fotocamera maakt de cinecamera een serie foto's, die elk een "frame" worden genoemd. De beelden worden later afgespeeld in een filmprojector met een bepaalde snelheid, de zogenaamde "framerate" (aantal beelden per seconde). Tijdens het bekijken voegt het menselijke visuele systeem de afzonderlijke beelden samen om de illusie van beweging te creëren. De eerste filmcamera werd rond 1888 gebouwd. In 1890 werden er verschillende types gemaakt. Het standaardformaat voor filmcamera's werd al snel vastgesteld als 35mm-film. Dit bleef in gebruik tot de overgang naar de digitale cinematografie.

Een professionele videocamera (vaak een televisiecamera genoemd) is een high-end apparaat voor het maken van elektronische bewegende beelden. Het gebruik ervan omvat muziekvideo's, films, bedrijfs- en onderwijsvideo's.

Cameraman controleert zijn videocamera voor de opname

Vragen en antwoorden

V: Wat is een camera?

V: Waarvoor dient de lens?

V: Wat zijn fotocamera's en filmcamera's?

V: Hoe komt het licht in de camera?

V: Wat bepaalt hoeveel licht er de camera binnenkomt?

V: Welke typen camera's zijn tegenwoordig het meest gangbaar?

Zoek op letter