Kathaarse kastelen

De Katharen bouwden versterkte woonplaatsen, maar geen kastelen. De legende van Kathaarse architecten en bouwers is niet meer dan een mythe. De kathaarse kerk heeft niets gebouwd. Daarom zijn de enige die aanspraak kunnen maken op de benaming "Katharen" de kleine kastelen, vaak totaal onbekend bij het publiek. Hun onspectaculaire ruïnes liggen vaak ver weg van toeristische routes.

Omdat Raimond II er niet in slaagde Carcassone in 1240 te heroveren, werden de stadsmuren door de Franse koning versterkt. Hij vernietigde ook kleine castra in de Corbières en bouwde citadellen om de grens met het koninkrijk Aragon te beschermen.

Deze vijf kastelen worden vaak de cinq fils de Carcassonne (vijf zonen van Carcassonne) genoemd:

• Château d'Aguilar
• Kasteel Peyrepertuse
• Puilaurens kasteel
• Quéribus kasteel
• Château de Termes

Deze vijf forten weerstonden verschillende aanvallen onder leiding van het Aragonese leger.

In 1659 ondertekenden Lodewijk XIV en Filips IV van Spanje het Verdrag van de Pyreneeën. De Franse koning trouwde ook met de Infanta Marie Therese. Het verdrag veranderde de grenzen. Het gaf Rousillon aan Frankrijk en verplaatste de grens naar het zuiden, naar de top van de Pyreneeën, waar hij nu ligt. De forten verloren daardoor hun belang. Sommige behielden nog een tijdje een garnizoen, een paar tot de Franse Revolutie, maar ze raakten langzaam in verval en werden vaak schuilplaatsen voor herders of bandieten.

• Château d'Arques
• Château de Durfort
• Kastelen van Lastours
• Château de Montségur
• Château de Padern
• Château de Pieusse
• Château de Puivert
• Rennes-le-Château
• Château de Roquefixade
• Château de Saissac
• Château d'Usson