Het hertogdom Parma werd in 1545 gevormd uit dat deel van het hertogdom Milaan ten zuiden van de Po, dat in 1512 door de Kerkelijke Staat was veroverd. Deze gebieden, met als centrum de stad Parma, werden als leengoed gegeven aan de buitenechtelijke zoon van paus Paulus III, Pier Luigi Farnese. De staat werd oorspronkelijk geregeerd door de familie Farnese, maar viel uiteindelijk door vererving toe aan het Huis Bourbon. Na de oprichting van de Italiaanse staat in 1859 werd het hertogdom afgeschaft. Het was tot 1806 ook een deelstaat van het Heilige Roomse Rijk en had verschillende banden met zijn buurland het Groothertogdom Toscane.