Frankensteins monster: het naamloze schepsel uit Mary Shelleys roman (1818)
Ontdek het naamloze schepsel uit Mary Shelleys Frankenstein (1818): ontstaan, afwijzing en tragiek van het iconische, angstaanjagende maar menselijk monster.
Het monster van Frankenstein is een fictief personage uit Mary Shelley's roman Frankenstein; or, The Modern Prometheus uit 1818. Hij is gemaakt door een ander personage in de roman, genaamd Victor Frankenstein. Het schepsel heeft geen naam in de populaire cultuur, maar wordt soms "schepsel", "monster", "duivel", "stakker", "verachtelijk insect", "daemon", "wezen", en "het" genoemd.
In de roman creëert Victor het mensachtige monster in de bovenkamer van zijn appartement aan de universiteit van Ingolstadt. Hij maakt het door lichaamsdelen van begraafplaatsen en slagerijen samen te voegen. Hij gebruikt een methode die niet duidelijk wordt uitgelegd en waarbij hij gebruik maakt van scheikunde en galvanisme om het schepsel tot leven te wekken. Victor laat het schepsel vol afschuw achter zodra het wakker is. Het verlaat zijn appartement in het midden van de nacht.
Afbeeldingengalerij
10 Afbeeldingen
Naam en identiteit
In tegenstelling tot veel latere bewerkingen krijgt het wezen in Shelleys roman geen eigen naam. De afwezigheid van een naam benadrukt dat het geen plaats heeft binnen Victors familie of de maatschappij. In de tekst wordt het vaak aangeduid met woorden als "schepsel" of "monster", labels die meer zeggen over de angst en afkeer van de mensen rondom hem dan over zijn innerlijke kwaliteiten.
Uiterlijk en karakter
Het uiterlijk van het schepsel wordt in de roman vaag en fragmentarisch beschreven: groot van gestalte, krachtig, met trekken die anderen afschrikken en tot paniek aanzetten. Ondanks zijn afschrikwekkende voorkomen beschikt het wezen over een scherp verstand en gevoeligheid. Het leert spreken, lezen en nadenken door observatie en zelfstudie, en ontwikkelt een complex emotioneel leven: nieuwsgierigheid, liefde, schaamte, woede en uiteindelijk verlangens naar erkenning en gezelschap.
Opleiding en moreel bewustzijn
Na zijn ontvluchting uit Ingolstadt verbergt het schepsel zich en observeert mensen. Het leert taal en cultuur door het lezen van boeken zoals Paradise Lost, werken van Plutarchus en Goethe’s The Sorrows of Young Werther, die zijn zelfbeeld en klaagzang beïnvloeden. Door deze literatuur ontwikkelt het scherpe morele overwegingen: het voelt zich verraden door zijn schepper en de samenleving, en verlangt naar gerechtigheid en verbondenheid.
Relatie met Victor Frankenstein
De relatie tussen schepper en schepsel is het hart van Shelleys roman. Victor creëert leven, maar ontkent vervolgens alle verantwoordelijkheid voor wat hij heeft gemaakt. Het schepsel zoekt aanvankelijk toenadering en vraagt om erkenning en een metgezel; wanneer Victor weigert een vrouwelijke tegenhanger te maken, voelt het zich diep verraden en begint het wraak te nemen: er volgen meerdere dodelijke incidenten (waaronder het doden van Victors vriend en later familieleden in sommige versies) die leiden tot de tragische ondergang van beide figuren. Uiteindelijk jaagt Victor het wezen tot in het hoge noorden; Victor sterft, en het schepsel belooft zichzelf te verwijderen van de mensheid en zijn leven te beëindigen.
Thema's en interpretaties
- Verantwoordelijkheid van de schepper: Shelleys verhaal onderzoekt de ethische grenzen van wetenschappelijke ambitie en het nalaten van verantwoordelijkheid voor gecreëerd leven.
- Isolatie en buitenschap: Het schepsel wordt verstoten om zijn uiterlijk, waardoor de roman ingaat op de pijn van eenling-zijn en de sociale constructie van monsterlijkheid.
- Prometheus-motief: De ondertitel "The Modern Prometheus" koppelt Victors overmoed aan het mythische beeld van iemand die grenzen overschrijdt en daarvoor gestraft wordt.
- Empathie en moraal: Shelley nodigt de lezer uit om zich in het wezen te verplaatsen en vragen te stellen over wie werkelijk het monster is: de verstoten ander of de onverschillige schepper?
Cultuurgeschiedenis en misvattingen
In de populaire cultuur is het beeld van "Frankensteins monster" sterk gekleurd door theater en filmadaptaties uit de twintigste eeuw (bijvoorbeeld de iconische uitbeelding met een plat voorhoofd en metalen bouten). Daardoor wordt de naam "Frankenstein" vaak ten onrechte op het wezen zelf toegepast in plaats van op de schepper, Victor. Shelleys boek is genuanceerder: het is minder een louter griezelverhaal en meer een tragedie over menselijke ambitie, schuld en medeleven.
Invloed en adaptaties
De roman heeft talloze bewerkingen geïnspireerd: toneelstukken, films, radio- en televisieversies, en moderne literaire hervertellingen. Elke adaptatie legt andere accenten—sommige benadrukken horror en schrik, andere de psychologische en filosofische thema’s. Het wezen van Shelley blijft daardoor een van de meest besproken figuren in de westerse cultuur, gebruikt als symbool voor technologische macht, sociaal isolement en morele verantwoordelijkheid.
Slotbeschouwing
Mary Shelleys schepsel is een complex en tragisch personage dat blijft uitdagen: het is gelijktijdig slachtoffer en dader, intelligent en emotioneel, zonder naam maar vol betekenis. De roman dwingt lezers na te denken over wat het betekent om mens te zijn, wie zorg moet dragen voor nieuw leven, en hoe angst en vooroordeel levens kunnen vernietigen.
Verschijning
In de roman, ziet het monster eruit alsof:
"Zijn gele huid bedekte nauwelijks het werk van spieren en aderen eronder; zijn haar was glanzend zwart en vloeiend; zijn tanden waren parelwit; maar deze weelderigheid vormde alleen maar een afschuwelijker contrast met zijn waterige ogen, die bijna dezelfde kleur leken te hebben als de donkerwitte oogkassen waarin zij waren geplaatst, zijn verschrompelde teint en rechte zwarte lippen.
Hij is 2 meter lang omdat Victor geloofde dat het gemakkelijker zou zijn om een menselijk lichaam te maken als alle lichaamsdelen groter waren. In de populaire media en cultuur wordt hij afgebeeld met een groene huid. In de roman heeft zijn huid meer een gele tint. Het groene beeld van het wezen met de elektriciteitsbouten in zijn nek komt van Boris Karloff's filmportret van het monster.
Persoonlijkheid
In het begin is Frankenstein's monster als een baby. Hij is niet in staat om te praten. Hij ontdekt de wereld door te voelen en te observeren. Het monster ontwikkelt begrip voor eenvoudige dingen zoals de temperatuur van warm en koud, het geluid van tjilpende vogels, en het verschil tussen de zon en de maan. Hij eet wortels, noten en bessen als hij honger heeft. Hij vindt een jas en wat boeken als hij in de wildernis is.
Hij wordt beschreven als gevoelig, emotioneel, intelligent, geneigd tot woede en geweld, en zeer goed in spreken. Hij leert spreken van een familie die hij observeert. Hij leert zichzelf de boeken lezen die hij heeft gevonden. Hij heeft een sterk gevoel van afwijzing van Victor en van ieder mens dat hij tegenkomt. Hij heeft slechte ervaringen met mensen. Dat geeft hem het gevoel dat hij gehaat en ongewenst is. Hij heeft een hekel aan mensen en voelt zich zelfs haatdragend tegenover hen vanwege de manier waarop hij is behandeld. Als reactie hierop doodt hij verschillende mensen, waaronder Victors jongere broer William, Victors beste vriend Henry Clerval, en later Victors vrouw Elizabeth Lavenza.
In veel verfilmingen is hij stom en als een kind in plaats van intelligent.
Relatie met Victor
Het schepsel heeft een complexe relatie met Victor. Hij werd in het begin door Victor afgewezen, maar hij wil toch een "vaderachtige" figuur hebben. Victor is de enige echte menselijke band die het monster heeft. Hij eist dat Victor de verantwoordelijkheid neemt voor zijn geluk.
In de roman verwijst het schepsel naar zichzelf als "Adam". Dit maakt Victor een soort God-achtige figuur.
Nadat het monster heeft leren lezen en spreken, gaat hij op reis om Victor te zoeken. Hij ontmoet hem in de bergen en vertelt hem zijn verhaal. Nadat hij Victor heeft verteld over zijn moeilijke reis, vraagt hij Victor om een vrouwelijk monster voor hem te maken, zodat hij niet meer alleen hoeft te zijn.
Vragen en antwoorden
V: Wie is het monster van Frankenstein en waar komt hij vandaan?
A: Het monster van Frankenstein is een fictief personage uit Mary Shelley's roman Frankenstein; or, The Modern Prometheus uit 1818.
V: Wie creëerde het monster van Frankenstein in de roman?
A: Victor Frankenstein creëerde het monster van Frankenstein in de roman.
V: Wat is de naam van het monster in de populaire cultuur en hoe wordt het soms genoemd?
A: Het monster heeft geen naam in de populaire cultuur, maar het wordt soms "schepsel", "monster", "duivel", "ellendeling", "verachtelijk insect", "daemon", "wezen" en "het" genoemd.
V: Waar creëerde Victor Frankenstein het schepsel?
A: Victor Frankenstein creëerde het schepsel in de bovenkamer van zijn appartement aan de universiteit van Ingolstadt.
V: Hoe creëerde Victor Frankenstein het schepsel?
A: Victor Frankenstein creëerde het schepsel door lichaamsdelen van begraafplaatsen en slagerijen samen te voegen. Hij gebruikte een scheikundige en galvanische methode die niet duidelijk uitgelegd wordt om het schepsel tot leven te wekken.
V: Wat was de reactie van Victor Frankenstein nadat het schepsel tot leven was gekomen?
A: Victor Frankenstein liet het schepsel vol afschuw achter op het moment dat het tot leven kwam en verliet midden in de nacht zijn appartement.
V: Wat gebeurt er met het schepsel nadat het tot leven is gekomen?
A: Het schepsel verlaat Victor's appartement midden in de nacht nadat het tot leven is gekomen.
Gerelateerde artikelen
Auteur
AlegsaOnline.com Frankensteins monster: het naamloze schepsel uit Mary Shelleys roman (1818) Leandro Alegsa
URL: https://nl.alegsaonline.com/art/36215