Het Mandaat van de Hemel (天命) was een Chinese politieke en religieuze doctrine die gebruikt werd om de heerschappij van de keizer van China te rechtvaardigen. Volgens dit geloof staat de hemel (天, Tian) voor de natuurlijke orde en de wil van het universum. De hemel geeft een mandaat aan een rechtvaardige heerser, de Zoon van de Hemel. Als een heerser werd omvergeworpen, werd dit geïnterpreteerd als een aanwijzing dat de heerser onwaardig was en het mandaat had verloren. Het was ook een algemeen geloof dat natuurrampen zoals hongersnood en overstromingen tekenen van hemelse ontevredenheid over de heerser waren, zodat er na grote rampen vaak opstanden zouden ontstaan, omdat de burgers deze zagen als tekenen dat het Hemelse Mandaat was ingetrokken.
Het Mandaat van de Hemel vereist niet dat een legitieme heerser van adellijke afkomst is, en dynastieën zoals de Han- en Ming-dynastieën werden gesticht door mannen van gemeenschappelijke afkomst. Het Hemelse Mandaat had geen tijdslimieten, maar was afhankelijk van de rechtvaardige en bekwame prestaties van de heersers en hun erfgenamen. Het begrip is in zekere zin vergelijkbaar met het Europese begrip van het goddelijke recht van de koningen; in tegenstelling tot het Europese begrip verleent het echter geen onvoorwaardelijk recht om te regeren. Het begrip Hemelse Mandaat omvatte ook het recht op rebellie tegen een onrechtvaardige heerser. Chinese historici interpreteerden een succesvolle opstand als bewijs dat de Hemel zijn mandaat aan de heerser had ontnomen. Doorheen de Chinese geschiedenis werden tijden van armoede en natuurrampen vaak gezien als tekenen dat de hemel de huidige heerser als onrechtvaardig beschouwde en aan vervanging toe was. Het Hemelse Mandaat werd door filosofen en geleerden in China vaak ingeroepen als een manier om het machtsmisbruik van de heerser te beperken.
Het concept van het Hemelse Mandaat werd voor het eerst gebruikt om de heerschappij van de koningen van de Zhou-dynastie (1046-256 BCE) te ondersteunen en hun omverwerping van de vroegere Shang-dynastie (1600-1046 BCE) te legitimeren. Het werd in de hele geschiedenis van China gebruikt om de heerschappij van de keizers te ondersteunen, met inbegrip van niet-Han etnische monarchen zoals de Qing-dynastie. Dit concept werd ook gebruikt door vorsten in buurlanden als Korea en Vietnam. Een soortgelijke situatie heerste sinds de oprichting van de Ahom-regering in het koninkrijk Assam in Zuidoost-Azië.