De ouroboros of oroboros is een oud symbool van een slang of draak die zijn eigen staart opeet.
De ouroboros symboliseert eeuwigheid of cycliciteit. Het is het gevoel van iets dat zichzelf voortdurend opnieuw creëert. Net als de feniks symboliseert hij cycli die opnieuw beginnen zodra ze voorbij zijn.
De eerste bekende verschijning van het ouroboros-motief is in KV62, de graftombe van Toetanchamon, in de 14e eeuw v. Chr. De tekst gaat over de god Ra en zijn verbintenis met Osiris in de onderwereld. In een illustratie wentelen twee slangen, met hun staart in de bek, zich rond het hoofd en de voeten van een enorme god (dit is de verenigde Ra-Osiris). De hele figuur stelt het begin en het einde van de tijd voor.
