SAS (Special Air Service) — Britse elite-eenheid: geschiedenis & taken

Taken en rollen

De huidige taken van de SAS zijn veelzijdig en omvatten onder meer:

• Geavanceerde inlichtingenverzameling en verkenning diep achter vijandelijke linies.
• Directe actie en precisieslagen tegen vitale doelen ver achter de vijandelijke linies.
• Antiterrorisme- en gijzelingsreddingsoperaties, inclusief snelle interventie in stedelijke omgevingen.
• Close protection (bescherming) van hooggeplaatste personen, waaronder leden van de Koninklijke Familie en belangrijke regeringsfunctionarissen.
• Het trainen en adviseren van speciale eenheden van bondgenoten en partnerlanden.

De SAS wordt wereldwijd beschouwd als een van de beste — zo niet de beste — special forces-eenheden. Die reputatie komt vooral voort uit de strenge selectie, de intensieve training en de operationele ervaring van haar leden. Schattingen van het personeelsaantal variëren, maar vaak wordt gesproken van ongeveer 500 actieve SAS-operators.

Selectie en training

De selectieprocedure voor de SAS is berucht vanwege de zwaarte en de hoge uitvalpercentages. Kandidaten doorlopen langdurige en veeleisende fysieke en mentale tests: nachtelijke navigatielopen met zware bepakking, uithoudingsproeven, overlevingstraining en beoefening van kleine eenheidstactieken. Daarnaast volgen aspirant-operators specialistische cursussen in parachutevliegtechnieken, maritieme operaties, precisieschieten, medische en communicatieve vaardigheden.

Een onderdeel van de voorbereiding is training in hoe om te gaan met gevangenschap en verhoor. In publieke discussies wordt dat onderwerp soms beladen beschreven — het gaat in de praktijk om trainingen die gericht zijn op het vergroten van de weerbaarheid tegen verhoor en het trainen van procedures voor het behoud van informatie (soms omschreven met het woord marteling in publieke discussies).

Organisatie en verbanden

De reguliere eenheid staat bekend als 22 SAS Regiment; daarnaast bestaan er reservetroepen zoals 21 en 23 SAS die ondersteunende en aanvullende rollen vervullen. De SAS maakt deel uit van UK Special Forces (UKSF) en werkt nauw samen met andere speciale eenheden, bijvoorbeeld de Special Boat Service (SBS).

De invloed van de SAS op internationale special forces is groot. Zo was Charles Beckwith, een Amerikaanse officier die als uitwisselingsofficier bij de SAS diende, inspiratiebron voor de oprichting van de Delta Force van het Amerikaanse leger. Beckwith vond dat het Amerikaanse leger baat had bij een vergelijkbare capaciteit voor speciale operaties.

Bekende operaties en publieke bekendheid

De SAS kreeg veel publieke aandacht in 1980 met de dramatische beëindiging van de bezetting van de Iraanse ambassade in Londen (Operation Nimrod), een van de bekendste antiterrorismeoperaties waarbij SAS-operators gijzelnemers snel en effectief uitschakelden en gijzelaars redden. Zulke operaties droegen sterk bij aan de reputatie van de eenheid.

Vanwege de aard van hun taken blijft veel van het werk van de SAS geheim; het Britse Ministerie van Defensie (MOD) communiceert selectief over inzet en details worden vaak pas later of helemaal niet openbaar gemaakt. Leden van de SAS spreken veelal weinig over hun dienst, bij voorkeur alleen tegen nauwe familieleden.

Het embleem van de organisatie is een gevleugeld dolk (winged dagger) en toont het motto: Who Dares Wins, een kernachtige uitdrukking van het ethos van de eenheid.