Een superzuur is een zuur met een zuurgraad die groter is dan die van 100% zuiver zwavelzuur. Volgens de moderne definitie heeft een superzuur een chemische potentiaal van het proton die hoger is dan die van zuiver zwavelzuur.
Chemici gebruiken sterke zuren om andere moleculen af te breken. Sommige moleculen zijn zo sterk (ze worden met sterke chemische bindingen bij elkaar gehouden) dat ze niet door gewone zuren kunnen worden aangetast. Superzuren kunnen moleculen afbreken die tegen de meeste andere zuren bestand zijn.
Commercieel beschikbare superzuren omvatten trifluormethaansulfonzuur (CF3SO3H), ook bekend als trifliczuur, en fluorsulfonzuur (FSO3H). Beide zuren zijn ongeveer duizend keer sterker (d.w.z. hebben negatievere H0-waarden) dan zwavelzuur. De sterkste superzuren worden bereid door de combinatie van twee componenten, een sterk Lewiszuur en een sterk Brønstedzuur. Het sterkste bekende superzuur is fluorantimonzuur.