Vaginoplastie: definitie, technieken en indicaties (herstel & transitie)

Vaginoplastie: heldere uitleg over definitie, technieken, indicaties, herstel en gendertransitie. Vergelijk methoden, herstelproces en behandelkeuzes.

Schrijver: Leandro Alegsa

Vaginoplastie is een operatie om een vagina vorm te geven. Sommige baby's worden geboren met een probleem waarbij de vagina niet goed gegroeid is. Artsen herstellen dit met een vaginoplastie. Sommige vrouwen vinden dat hun vagina er niet goed uitziet of niet goed aanvoelt. Zij kunnen om een vaginoplastie vragen. Sommige transseksuele vrouwen vragen om een vaginoplastie als ze van man naar vrouw gaan.

Er zijn vele manieren om een vaginoplastie uit te voeren. De meeste gebruiken weefsel van andere delen van het lichaam van de patiënt. Ze kunnen weefsel van de binnenkant van de mond, huidweefsel, de vaginale schaamlippen, of de darmen gebruiken. Bij transseksuele vrouwen kunnen ze de penis en het scrotum gebruiken om een vagina te maken, maar ze moeten de nieuwe vagina wel blijven verwijden om hem bij een hulpmiddel te houden.

Wat is het doel van een vaginoplastie?

Een vaginoplastie kan verschillende doelen hebben:

  • Congenitale afwijkingen: herstellen of creëren van een vagina bij aangeboren aandoeningen (bijvoorbeeld het Mayer‑Rokitansky‑Küster‑Hauser‑syndroom of andere vormen van vaginale hypoplasie).
  • Aanpassing van het uiterlijk of functie: behandeling van anatomische problemen die pijn, ongemak of functionele beperkingen veroorzaken.
  • Genderbevestigende chirurgie: vorming van een vrouwelijke geslachtskeuze (vaginoplastie) bij trans vrouwen als onderdeel van hun transitie.

Veel gebruikte technieken

Er bestaan verschillende chirurgische methoden. De keuze hangt af van de reden van de operatie, de anatomie van de patiënt en de voorkeur van de chirurg.

  • Penile inversion (voor transvrouwen): het schacht‑epitheel van de penis wordt gebruikt om een vaginale buis te vormen; huid van het scrotum kan gebruikt worden om schaamlippen (labia) te maken.
  • Intestinale vaginoplastie: een deel van de darmen gebruiken (bijvoorbeeld colon of ileum) om een neovagina te maken. Geeft meestal vochtig weefsel en langere diepte, maar betreft een grotere operatie met andere buikrisico's.
  • Huid- of mucosagrafts: huid of slijmvlies van andere plaatsen (zoals de binnenkant van de mond) wordt gebruikt om een vaginale wand te bekleden (McIndoe‑achtige technieken, buccale mucosa‑grafts).
  • Peritoneale vaginoplastie: gebruik van het buikvlies (peritoneum) om een vaginale buis te bekleden; kan via laparoscopie gebeuren.
  • Niet-chirurgische dilatatie: soms als eerste stap of alternatief, met systematisch gebruik van dilatatoren om een vaginale ruimte te vormen of te vergroten (vooral bij congenitale aandoeningen).

Voorbereiding en operatie

Voorafgaand aan een vaginoplastie is een uitgebreide evaluatie gebruikelijk: lichamelijk onderzoek, soms beeldvorming, bespreking van verwachtingen en informed consent. Bij trans vrouwen wordt vaak hormonale behandeling, psychologische begeleiding en eventuele sterilisatie/orchiectomie vooraf besproken.

De operatie zelf gebeurt onder algemene anesthesie. Duur en complexiteit variëren van enkele uren (penile inversion) tot langere ingrepen bij darmgebruik. Soms wordt tijdelijk een katheter of drain geplaatst.

Herstel en nazorg

  • Opnameduur: meestal enkele dagen, afhankelijk van de techniek en complicaties.
  • Pijn en wondzorg: pijnstilling, wondcontroles en hygiëne zijn belangrijk.
  • Dilateren: veel technieken vereisen dat de patiënt regelmatig dilateert (inbrenging van een dilator) om vernauwing (stenose) te voorkomen en diepte te behouden — bij sommige trans vrouwen is dit levenslang noodzakelijk, bij anderen tijdelijk.
  • Seksuele activiteit: doorgaans wordt geadviseerd om pas na enkele weken tot maanden (meestal 6–12 weken of volgens het advies van de chirurg) weer te beginnen, afhankelijk van genezing en diepte.
  • Follow‑up: regelmatige controles om wondgenezing, functie en eventuele complicaties te beoordelen.

Risico's en mogelijke complicaties

Zoals bij elke operatie bestaan er risico's. Veel voorkomende en belangrijke complicaties zijn:

  • Infectie of nabloeding
  • Vernauwing (stenose) of onvoldoende diepte
  • Fistelvorming richting urinewegen of darm (bij gebruik van darmweefsel)
  • Verlies of vermindering van gevoel
  • Prolaps (verzakking) van het neovaginaal weefsel
  • Problemen op de plaats waar weefsel is weggehaald (bijv. littekens in de mond, bij darmchirurgie buikklachten)
  • Bij huidtransplantaten: haargroei of schrale mucosa als dat niet is verwijderd

Het risico is afhankelijk van de gekozen methode en de algemene gezondheid van de patiënt. Bespreek altijd de specifieke complicatiekansen met de behandelend chirurg.

Functionele en cosmetische uitkomst

Veel mensen melden tevredenheid over uiterlijk en functie na vaginoplastie, waaronder seksuele activiteit en verbetering van het lichaamsbeeld. Seksueel genoegen kan afhangen van behoud van gevoeligheidsstructuren, de techniek en individuele factoren. Vervolgbehandelingen of kleine correcties komen soms voor.

Alternatieven en aanvullende zorg

  • Niet‑chirurgische dilatatie kan bij sommige congenitale aandoeningen een optie zijn of een eerste stap voordat operatie wordt overwogen.
  • Conservatieve behandeling en seksuologische begeleiding kunnen helpen bij klachten over functie of beleving zonder operatie.
  • Psychologische ondersteuning is belangrijk bij ingrijpende operaties, bij transitie en bij jonge mensen met aangeboren aandoeningen.

Belangrijke overwegingen

  • Bespreek verwachtingen, gewenste diepte en functie met een ervaren chirurg vóór de ingreep.
  • Informeer naar het noodzakelijke dilatatieprotocol en de internationale afspraken voor nazorg.
  • Zorg voor adequate medische en psychosociale begeleiding vóór en na de operatie.
  • Vraag naar lange termijn resultaten en mogelijke revisie‑operaties.

Als u of iemand die u begeleidt overweegt een vaginoplastie, is het verstandig meerdere consulten te hebben en indien gewenst een second opinion te vragen. Bespreek risico’s, nazorg en de impact op seksueel functioneren en dagelijkse activiteiten met uw behandelaar.

Vragen en antwoorden

V: Wat is een vaginoplastiek?


A: Vaginoplastiek is een chirurgische ingreep om een vagina vorm te geven.

V: Wie kan een vaginoplastie ondergaan?


A: Baby's die geboren zijn met een probleem waarbij de vagina niet goed gegroeid is, vrouwen die het niet prettig vinden hoe hun vagina eruit ziet of aanvoelt en transseksuele vrouwen die van mannelijk naar vrouwelijk gaan, kunnen een vaginoplastie ondergaan.

V: Wat zijn enkele manieren waarop artsen vaginoplastieken uitvoeren?


A: Bij de meeste vaginoplastieken wordt weefsel van andere delen van het lichaam van de patiënt gebruikt. Ze kunnen weefsel van de binnenkant van de mond, huidweefsel, de vaginale schaamlippen of de darmen gebruiken. Bij transseksuele vrouwen kunnen ze de penis en het scrotum gebruiken om een vagina te maken.

V: Moeten transseksuele vrouwen na de vaginoplastiek maatregelen nemen om hun nieuwe vagina te onderhouden?


A: Ja, transseksuele vrouwen die een vaginoplastiek ondergaan moeten de nieuwe vagina blijven verwijden om deze te behouden met behulp van een hulpmiddel.

V: Is vaginoplastiek een gebruikelijke chirurgische ingreep?


A: Vaginoplastiek is geen veel voorkomende chirurgische ingreep.

V: Kunnen mannen een vaginoplastie ondergaan?


A: Hoewel mannen een vaginoplastie kunnen ondergaan, wordt deze meestal alleen uitgevoerd als onderdeel van een geslachtsveranderende operatie.

V: Wat is het doel van vaginoplastiek voor vrouwen die geen medische noodzaak voor de operatie hebben?


A: Het doel van vaginoplastie voor vrouwen zonder medische noodzaak is om het uiterlijk of de functie van hun vagina te veranderen.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3