NHL-seizoen 1967-68 was het 51e seizoen van de National Hockey League. Twaalf teams speelden elk 74 wedstrijden. De Montreal Canadiens wonnen de Stanley Cup tegen de nieuwe St. Louis Blues.

Expansie en nieuwe opzet

Het seizoen 1967/68 markeerde een keerpunt in de geschiedenis van de NHL: de competitie verdubbelde van zes naar twaalf teams. Deze expansie was bedoeld om de sport uit te breiden naar nieuwe markten in de Verenigde Staten en om televisiedeals en commerciële mogelijkheden te vergroten.

De twaalf teams

De competitie kreeg twee divisies met elk zes ploegen. De indeling was bewust zodanig gekozen dat de oorspronkelijke zes teams in één divisie (de Eastern Division) speelden en de zes nieuwkomers in de andere (de Western Division). De nieuwe teams waren:

  • Los Angeles Kings
  • Minnesota North Stars
  • California/Oakland Seals (vaak kortweg Seals genoemd)
  • Philadelphia Flyers
  • Pittsburgh Penguins
  • St. Louis Blues

Competitie- en play-offstructuur

Elke ploeg speelde 74 reguliere seizoenswedstrijden. De play-offs omvatten de vier beste teams uit elke divisie; die ploegen speelden eerst binnen hun eigen divisie (halve finales en divisiefinales). De kampioenen van de Eastern en Western Division ontmoetten elkaar daarna in de Stanley Cup Final. Door deze indeling konden de nieuwe ploegen onderling strijden en één van hen – de St. Louis Blues – bereikte meteen de eindstrijd.

Stanley Cup: Canadiens vs. Blues

De Montreal Canadiens veroverden de Stanley Cup en versloegen de St. Louis Blues met een 4–0-seriescore. Montreal bouwde voort op een ervaren kern met sterke specialisten in aanvallend en verdedigend spel, wat cruciaal was in de play-offs. De Blues behaalden een opmerkelijk succes door als expansionteam in hun allereerste seizoen de finale te halen; hun verdediging en doelverdediging speelden daarbij een centrale rol.

Belang en nasleep

Het seizoen 1967-68 had blijvende gevolgen voor de NHL. De expansie bracht de sport naar grote Amerikaanse steden, vergrootte het bereik van ijshockey en legde de basis voor verdere groei in de jaren daarna. Tegelijk toonde het seizoen dat het tijd kostte voor nieuwe ploegen om echt gelijkwaardig te worden aan de gevestigde groten, hoewel de St. Louis Blues meteen een uitzondering waren door drie jaar op rij de finale te bereiken.

Het seizoen wordt vaak genoemd als het begin van de moderne NHL: grotere markten, meer wedstrijden en een competitie-opzet die de weg vrijmaakte voor verdere professionalisering en populariteit van ijshockey buiten Canada.