NHL-seizoen 1975-76: Montreal Canadiens recordjaar en vier jaar dominantie

NHL-seizoen 1975-76: Montreal Canadiens recordjaar met 58 overwinningen en 127 punten — start van vier jaar dominantie en vier opeenvolgende Stanley Cups.

Schrijver: Leandro Alegsa

Het NHL-seizoen 1975-76 was het 59e seizoen van de National Hockey League. Achttien teams speelden elk 80 wedstrijden. De Montreal Canadiens vestigden records in overwinningen met 58 en punten met 127, en begonnen een periode van vier jaar waarin ze de competitie zouden domineren in het reguliere seizoen en vier Stanley Cup-titels op rij zouden winnen.

 

Algemene context van het seizoen

Het seizoen 1975-76 kende een competitie met 18 teams die elk 80 duels speelden. De verdeling in divisies (Adams, Norris, Patrick en Smythe) zorgde voor intense rivaliteit tussen buren en traditionele tegenstanders. De Philadelphia Flyers traden aan als twee keer op rij kampioen (1974 en 1975) en waren nog steeds een van de sterkere en fysiekste teams in de competitie, maar Montreal maakte in dit seizoen duidelijk dat er een nieuwe machtsbalans ontstond.

Waarom het seizoen voor Montreal zo uitzonderlijk was

  • Uitgebalanceerd team: Montreal combineerde enorme aanvalskracht met solide verdediging en betrouwbare keepers. Die balans was essentieel om zo veel wedstrijden te winnen en consistent punten te pakken.
  • Topspelers en coaching: Sterspelers uit de voorhoede en verdedigende kern leverden beurtelings belangrijke bijdragen. Onder leiding van coach Scotty Bowman ontwikkelde het team zich tactisch en mentaal tot een ploeg die in zowel het reguliere seizoen als de play-offs moeilijk te kloppen was.
  • Diepte en samenhang: De breedte van de selectie — niet alleen de sterren, maar ook de rolspelers — maakte dat blessures en schommelingen in vorm beter opgevangen konden worden dan bij veel concurrenten.

Hoogtepunten en belangrijke spelers

Het seizoen markeerde de definitieve doorbraak van enkele spelers als toonaangevende figuren binnen de NHL. De ploeg beschikte over scorend vermogen, puckmanagement en sterk counterspel. Verdedigers en de doelman speelden daarnaast een cruciale rol bij het neutraliseren van tegenaanvallen en het behouden van de voorsprong in belangrijke wedstrijden.

Play-offs en nasleep

In de play-offs bevestigden de Canadiens hun dominantie en wonnen zij de Stanley Cup, waarmee het begin werd gezet van een ongekende reeks van vier opeenvolgende titels. Die periode wordt nog altijd gezien als een van de meest indrukwekkende dynastieën in de geschiedenis van de NHL. Het succes had langdurige gevolgen: Montreal kreeg een reputatie als lokatie voor toptalenten en bouwde een erfenis van professioneel leiderschap en teamcultuur die decennia nadien nog nazindert.

Erfenis van het seizoen 1975-76

  • Het seizoen wordt gezien als de aanzet naar Montreal’s vierjarige dominantie in zowel reguliere seizoenen als de play-offs.
  • De hoge standaard die dat team zette, beïnvloedde spelopvattingen in de NHL: snelheid en vaardigheid gecombineerd met sterke structuur werden model voor latere succesploegen.
  • Voor fans en historici blijft 1975-76 een mijlpaaljaar waar de moderne glorie van de Canadiens duidelijk vorm kreeg.

Hoewel statistieken en individuele onderscheidingen de herinnering aan dat seizoen versterken, blijft vooral de collectieve prestatie — stabiel over 80 wedstrijden en culminerend in de bekerwinst — het belangrijkste kenmerk van het legendarische seizoen 1975-76.

Reguliere seizoen

Eindstand

Noot: GP = gespeelde wedstrijden, W = gewonnen, L = verloren, T = gelijkspel, Pts = punten, GF = doelpunten voor, GA = doelpunten tegen, PIM = strafschoppen in minuten.
Noot: Teams die zich kwalificeerden voor de play-offs zijn vetgedrukt.

Conferentie Prins van Wales

Adams Afdeling

GP

W

L

T

Pts

GF

GA

PIM

Boston Bruins

80

48

15

17

113

313

237

1195

Buffalo Sabres

80

46

21

13

105

339

240

943

Toronto Maple Leafs

80

34

31

15

83

294

276

1368

California Golden Seals

80

27

42

11

65

250

278

1058

 

Afdeling Norris

GP

W

L

T

Pts

GF

GA

PIM

Montreal Canadiens

80

58

11

11

127

337

174

977

Los Angeles Kings

80

38

33

9

85

263

265

1022

Pittsburgh Penguins

80

35

33

12

82

339

303

1004

Detroit Red Wings

80

26

44

10

62

226

300

1922

Washington Capitals

80

11

59

10

32

224

394

951

Clarence Campbell Conferentie

Patrick Division

GP

W

L

T

Pts

GF

GA

PIM

Philadelphia Flyers

80

51

13

16

118

348

209

1980

New York Islanders

80

42

21

17

101

297

190

1277

Atlanta Flames

80

35

33

12

82

262

237

928

New York Rangers

80

29

42

9

67

262

333

911

 

Smythe Divisie

GP

W

L

T

Pts

GF

GA

PIM

Chicago Black Hawks

80

32

30

18

82

254

261

944

Vancouver Canucks

80

33

32

15

81

271

272

1122

St. Louis Blues

80

29

37

14

72

249

290

1274

Minnesota North Stars

80

20

53

7

47

195

303

1191

Kansas City Scouts

80

12

56

12

36

190

351

984

Scorende leiders

Noot: GP = gespeelde wedstrijden; G = doelpunten; A = assists; Pts = punten.

Speler

Team

GP

G

A

Pts

PIM

Guy Lafleur

Montreal Canadiens

80

56

69

125

36

Bobby Clarke

Philadelphia Flyers

76

30

89

119

136

Gilbert Perreault

Buffalo Sabres

80

44

69

113

36

Bill Barber

Philadelphia Flyers

80

50

62

112

104

Pierre Larouche

Pittsburgh Penguins

76

53

58

111

33

Jean Ratelle

Boston Bruins / New York Rangers

80

36

69

105

18

Pete Mahovlich

Montreal Canadiens

80

34

71

105

76

Jean Pronovost

Pittsburgh Penguins

80

52

52

104

24

Darryl Sittler

Toronto Maple Leafs

79

41

59

100

90

Syl Apps, Jr.

Pittsburgh Penguins

80

32

67

99

24

 

NHL awards

Prins van Wales Trofee:

Montreal Canadiens

Clarence S. Campbell Bowl:

Philadelphia Flyers

Art Ross Memorial Trophy:

Guy Lafleur, Montreal Canadiens

Bill Masterton Memorial Trophy:

Rod Gilbert, New York Rangers

Calder Memorial Trophy:

Bryan Trottier, New York Islanders

Conn Smythe Trophy:

Reggie Leach, Philadelphia Flyers

Hart Memorial Trophy:

Bobby Clarke, Philadelphia Flyers

Jack Adams Award:

Don Cherry, Boston Bruins

James Norris Memorial Trophy:

Denis Potvin, New York Islanders

Lady Byng Memorial Trophy:

Jean Ratelle, New York Rangers/Boston Bruins

Lester B. Pearson Award:

Guy Lafleur, Montreal Canadiens

NHL Plus/Minus Award:

Bobby Clarke, Philadelphia Flyers

Vezina Trophy:

Ken Dryden, Montreal Canadiens

Lester Patrick Trofee:

Stan Mikita, George A. Leader, Bruce A. Norris

All-Star teams

Eerste team

  Positie 

Tweede team

Ken Dryden, Montreal Canadiens

G

Glenn Resch, New York Islanders

Denis Potvin, New York Islanders

D

Borje Salming, Toronto Maple Leafs

Brad Park, Boston Bruins

D

Guy Lapointe, Montreal Canadiens

Bobby Clarke, Philadelphia Flyers

C

Gilbert Perreault, Buffalo Sabres

Guy Lafleur, Montreal Canadiens

RW

Reggie Leach, Philadelphia Flyers

Bill Barber, Philadelphia Flyers

LW

Rick Martin, Buffalo Sabres

 


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3