Flavius Galerius Valerius Licinianus Licinius (ca. 250 - 325) was de Romeinse keizer van 308 tot 324 jaar.
Licinius ging met zijn goede vriend keizer Galerius mee op de Perzische expeditie in 297. Na de dood van Flavius Valerius Severus verklaarde Galerius in 308 Licinius tot keizer in het Westen.
Bij de dood van Galerius, in mei 311, deelde Licinius het hele rijk met Maximinus Daia. De Hellespont en de Bosporus waren de scheidslijn.
In 313 trouwde hij in Mediolanum (nu Milaan) met Flavia Julia Constantia, halfzus van Constantijn. Samen met Constantijn vaardigde hij het "Edict van Milaan" uit dat het mogelijk maakte het christendom in het rijk te belijden. Op 30 april won Licinius tegen Maximinus in de Slag bij Tzirallum. Zo werd hij meester van het Oosten, terwijl zijn zwager, Constantijn, meester was in het Westen.
In 314 begon een burgeroorlog tussen Licinius en Constantijn. Constantijn won in Cibalae in Pannonië en opnieuw 2 jaar later in Thracië. Daarna volgde een periode waarin ze samenwerkten. Maar in 324 viel Constantijn hem opnieuw aan en Licinius moest het opgeven. Omdat zijn vrouw, de zus van Constantijn, vroeg om zijn overleving werd hij niet meteen gedood. In 325 beschuldigde Constantijn hem ervan een samenzwering met de barbaren te beginnen en liet hem vermoorden.