Paus Innocentius VI (Latijn: Innocentius Sextus; ca. 1282 - 12 september 1362), geboren Étienne Aubert, was een Franse geestelijke van de rooms-katholieke kerk en de 200e paus van 18 december 1352 tot zijn dood in 1362.

Hij was de vijfde van de zeven pausen die in Avignon in Frankrijk woonden.

Herkomst en loopbaan vóór het pausdom

Étienne Aubert werd waarschijnlijk rond 1282 geboren in het zuidwesten van Frankrijk, in het gebied van het Limousin. Hij trad in religieuze dienst en verwierf bekendheid als geleerd kerkjurist en bekleedde verschillende bestuurlijke functies binnen de kerkelijke hiërarchie. Voordat hij tot paus gekozen werd, had hij ervaring als hooggeplaatst functionaris in de curie, waar hij zich onderscheidde door administratieve bekwaamheid en kennis van canoniek en civiel recht.

Verkiezing en stijl van regering

Aubert werd op 18 december 1352 tot paus gekozen en nam de naam Innocentius VI aan. Zijn pontificaat viel in de periode van de Avignonse papen: de pauselijke stoel verbleef toen in Avignon en niet in Rome. Als paus stond hij bekend om een sobere en doelgerichte bestuursstijl. In tegenstelling tot sommige voorgangers legde hij nadruk op het herstel van de bestuurlijke efficiëntie van de curie en probeerde hij misstanden zoals overmatig nepotisme en financiële wanorde aan te pakken.

Beleid en activiteiten

  • Hervorming van administratie en financiën: Innocentius VI zette in op verbetering van de inkomsten‑ en uitgavenadministratie van het pausdom en stelde bekwame juristen en administrateurs aan om de papale financiën overzichtelijker en zuiniger te laten verlopen.
  • Buitenlandse politiek en diplomatie: Hij probeerde als bemiddelaar op te treden in conflicten van zijn tijd, onder meer in de context van de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk. Zijn diplomatieke inspanningen waren erop gericht de positie van de kerk te handhaven en waar mogelijk vrede te bevorderen.
  • Bescherming van Avignon en bouwactiviteiten: Tijdens zijn pontificaat werd aandacht besteed aan de versterking van de vestingwerken en de infrastructuur in en rond Avignon. Ook de organisatie van de pauselijke residentie en de curie kreeg aandacht, met verbeteringen aan administratieve gebouwen en voorzieningen.
  • Caritas en kerkelijke discipline: Innocentius VI steunde initiatieven voor liefdadigheid en openbare verzorging en probeerde de morele en disciplinaire normen binnen het geestelijk leven te handhaven en waar nodig te herstellen.

Relatie met de wereldlijke macht

Als Franse paus stond Innocentius VI in een voorzichtige relatie tot de Franse kroon en tot andere Europese vorsten. Hij balanceerde tussen het bewaren van de zelfstandigheid van het pausdom en het onderhouden van noodzakelijke betrekkingen met machtige wereldlijke heersers. Zijn beleid was pragmatisch: diplomatie en bemiddeling stonden vaak voorop boven confrontatie.

Dood en nalatenschap

Innocentius VI overleed op 12 september 1362. Zijn pontificaat wordt over het algemeen beoordeeld als een periode van beheerste hervormingspogingen en administratieve versterking; hij werkte aan het herstel van de effectiviteit van de curie en probeerde zowel interne als externe taken van het pausdom beter te organiseren. Hoewel hij niet de dramatische glans van sommige van zijn voorgangers had, blijft zijn reputatie die van een sober en bekwaam bestuurder die stabiliteit nastreefde in een moeilijke politieke en financiële tijd.