Erich Mende (28 oktober 1916 - 6 mei 1998 in Bonn) was een prominente Duitse Duits rechtsgeleerde en politicus, actief voor zowel de Vrije Democratische Partij van Duitsland (FDP) als later de Christen-Democratische Unie van Duitsland (CDU).

Biografie

Mende werd geboren in Groß Strehlitz, bij Oppolne (nu Strzelce Opolskie in Polen). In 1936 behaalde hij zijn abitur. Vervolgens vervulde hij zijn dienstplicht en trad in militaire dienst; vanaf 1938 diende hij als officier en aan het einde van de Tweede Wereldoorlog stond hij als majoor geregistreerd. Na gevangenschap en vrijlating verloor hij zijn geboortestreek toen die Pools werd, waarna hij zich in het Ruhrgebied vestigde.

Na de oorlog studeerde Mende rechten in Keulen en Bonn. In 1949 rondde hij zijn doctoraalscriptie af en legde daarmee de basis voor zijn loopbaan als jurist en later als politicus.

Politieke loopbaan en kernfuncties

In 1946 trad Mende toe tot de Vrije Democratische Partij van Duitsland. Binnen de FDP bekleedde hij diverse leidinggevende posities en speelde hij een belangrijke rol in de partijorganisatie en parlementaire activiteiten. Hij was lange tijd een invloedrijk parlementslid en vertegenwoordiger van liberale standpunten binnen de West-Duitse politiek.

Tussen 1963 en 1966 bekleedde Mende op nationaal niveau twee belangrijke functies tegelijk: hij was secretaris voor Intra-Duitse Betrekkingen (Bundesminister für gesamtdeutsche Fragen), een ministerie dat zich toelegde op de betrekkingen tussen West- en Oost-Duitsland, en hij was vicekanselier van de Bondsrepubliek onder kanselier Ludwig Erhard. In deze periode was hij betrokken bij beleid en gesprekken rond de positie van de Duitse deelstaten en de vraagstukken rond Duitse eenheid en contact met de DDR. Zijn ministerschap en het vicekanselierschap eindigden in 1966 bij de kabinetswisseling die leidde tot een nieuwe regeringsformatie.

In latere jaren verliet Mende de FDP en sloot hij zich aan bij de Christen-Democratische Unie van Duitsland, waarmee hij aantoont dat zijn politieke loopbaan meerdere fasen en aligneringen kende.

Politieke opvattingen en nalatenschap

Mende stond bekend als een pragmaticus met aandacht voor juridische en staatsrechtelijke vraagstukken. Als minister voor Intra-Duitse Betrekkingen legde hij nadruk op het zoeken naar manieren om communicatie en humanitaire uitwisselingen tussen Oost- en West-Duitsland mogelijk te maken binnen de geopolitieke kaders van de Koude Oorlog. Zijn politieke werk maakte deel uit van de bredere geschiedenis van de West-Duitse omgang met de deling van Duitsland en de inspanningen op het gebied van terugkeer- en familievragen.

Erich Mende overleed op 6 mei 1998 in Bonn. Zijn loopbaan wordt gezien als voorbeeld van een naoorlogse politieke figuur die vanuit juridisch-kundige achtergrond actief was in zowel liberale als christendemocratische kring en die zich inzette voor intra-Duitse vraagstukken in een moeilijke periode van de Duitse geschiedenis.