Fukushima Daini (Fukushima II): feiten, schade en actuele status

Fukushima Daini: feiten, schade en actuele status — overzicht van de impact, reactorstilleging in 2011, radioactief water, sanering en huidig veiligheidsniveau.

Schrijver: Leandro Alegsa

De Fukushima Daini-kerncentrale (福島第二原子力発電所, Fukushima Dai-Ni Genshiryoku Hatsudensho) is een kerncentrale in de steden Naraha en Tomioka in het Futaba district van de prefectuur Fukushima, Japan. De Tokyo Electric Power Company (TEPCO) runt de centrale. Er zijn vier kernreactoren in de centrale. Alle vier werden ze automatisch stilgelegd na de aardbeving en tsunami van Tōhoku in 2011. De centrale wordt soms Fukushima II-kerncentrale genoemd omdat "Daini" in het Japans "Nummer 2" betekent.

De fabriek maakt gebruik van kokende waterreactoren (BWR). Toshiba bouwde reactoren 1 en 3. Hitachi heeft de reactoren 2 en 4 gebouwd.

Kernfeiten en verloop tijdens de ramp van 2011

Op 11 maart 2011 veroorzaakte de Tōhoku-aardbeving en de daaropvolgende tsunami grootschalige schade langs de Japanse kust. De reactoren van Fukushima Daini reageerden zoals ontworpen door een automatische noodstop (scram) uit te voeren. In tegenstelling tot de naburige Fukushima Daiichi-centrale liepen de reactoren van Daini geen kernsmelt door; de koeling kon worden hersteld en de lasten werden gemanaged, waardoor de kerninstallaties veilig werden gesteld.

De centrale raakte echter wel beschadigd door tsunamiwater. Kort na de ramp bevond zich ongeveer 7.000 ton zeewater in de installaties. TEPCO overwoog het water terug in de oceaan te lozen, maar ongeveer 3.000 ton van dat water bevatte verhoogde concentraties radioactieve stoffen. Het Japanse visserijagentschap verhinderde lozing omdat dit risico’s zou kunnen opleveren voor de visvangst en het publieke vertrouwen. De Japanse premier kondigde later aan dat de nucleaire noodtoestand in de centrale van Fukushima Daini op 26 december 2011 formeel voorbij was.

Schade en gevolgen

  • Geen kernsmelt: In tegenstelling tot Fukushima Daiichi trad bij Daini geen kernsmelt op; de kernelementen bleven grotendeels intact.
  • Tsunamischade en waterverontreiniging: Overstroming van technische ruimtes en de aanwezigheid van besmet zeewater vergden uitgebreide schoonmaak- en behandelwerkzaamheden.
  • Personeel en evacuatie: Werknemers moesten onder moeilijke omstandigheden werken; er vonden evacuaties plaats in omliggende gemeenschappen. In de jaren daarna is een deel van de evacuatiezone geleidelijk opgeheven nadat de stralingsniveaus waren gecontroleerd en verlaagd.
  • Effect op visserij en milieu: De mogelijke lozing van besmet water veroorzaakte sterke bezorgdheid bij vissers en het publiek. Monitoring van zeewater en mariene organismen is sindsdien voortgezet.

Nabije toekomst en actuele status

Na stabilisatie is de centrale door TEPCO buiten bedrijf gehouden. De onderneming heeft vervolgens plannen ontwikkeld voor het veilig ontmantelen (decommissioning) van de reactoren en het verwijderen en beheersen van radioactief water en ander afval. De ontmanteling en sanering van een nucleaire installatie is een langdurig en complex proces dat jaren tot decennia kan duren.

Sinds 2011 zijn er uitgebreide monitoringprogramma’s, saneringswerkzaamheden en veiligheidscontroles uitgevoerd op en rond het terrein. Een groot deel van de onmiddellijke radiologische risico’s bij Fukushima Daini werd beperkt door snelle koeling en beheersmaatregelen, maar langdurige werkzaamheden aan opslag van vervuild water, verwijdering van brandstof en afvoer van verontreinigde materialen blijven noodzakelijk.

Voor omwonenden en de lokale economie betekende de ramp jaren van onzekerheid. Sommige gebieden rond de centrale zijn na ontruiming en sanering geleidelijk heropend, terwijl andere zones langer gesloten of onder beperkingen blijven, afhankelijk van de lokale stralingsituatie en infrastructuurherstel.

Belangrijk om te onthouden

  • Fukushima Daini is niet hetzelfde als Fukushima Daiichi; de schade en gevolgen verschilden aanzienlijk.
  • De reactoren van Daini werden na de ramp buiten bedrijf gesteld en het terrein wordt sindsdien beheerd, gemonitord en voorbereid op ontmanteling.
  • Milieu- en volksgezondheidsmonitoring, evenals dialoog met lokale gemeenschappen en de visserijsector, blijven cruciaal bij de afhandeling van de gevolgen.

Voor meer gedetailleerde technische gegevens of de meest recente status (zoals specifieke decommissioning-stadia of verwijdering van brandstof) is het aan te raden officiële rapporten van TEPCO en Japanse toezichthouders te raadplegen, aangezien de werkzaamheden en plannen in de loop der jaren worden aangepast op basis van nieuw inzicht en voortgang.

Vragen en antwoorden

V: Waar ligt de kerncentrale van Fukushima Daini?


A: De Fukushima Daini kerncentrale ligt in Naraha en Tomioka in het Futaba district van de Japanse prefectuur Fukushima.

V: Wie beheert de Fukushima Daini kerncentrale?


A: De Tokyo Electric Power Company (TEPCO) beheert de Fukushima Daini kerncentrale.

V: Hoeveel kernreactoren zijn er in de Fukushima Daini Nuclear Power Plant?


A: Er zijn vier kernreactoren in de Fukushima Daini Nuclear Power Plant.

V: Waardoor werden alle vier de kernreactoren van de Fukushima Daini Nuclear Power Plant automatisch uitgeschakeld?


A: Alle vier de kernreactoren van de Fukushima Daini kerncentrale werden automatisch stilgelegd na de aardbeving en tsunami van Tōhoku in 2011.

V: Wie heeft de reactoren 1 en 3 van de Fukushima Daini kerncentrale gebouwd?


A: Toshiba heeft de reactoren 1 en 3 van de Fukushima Daini kerncentrale gebouwd.

V: Waarom stond het Japanse visserijagentschap TEPCO niet toe om het zeewater weer in de oceaan vrij te laten?


A: Ongeveer 3000 ton zeewater van de tsunami bevatte radioactieve chemicaliën, en het Japanse visserijagentschap stond niet toe dat TEPCO dit water weer in de oceaan liet lopen.

V: Wanneer verklaarde de Japanse premier de nucleaire noodtoestand in de Fukushima Daini kerncentrale voorbij?


A: De Japanse premier verklaarde de nucleaire noodtoestand in de Fukushima Daini kerncentrale voorbij op 26 december 2011.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3