Herman's Hermits waren een rockband uit Engeland. Ze maakten deel uit van de "British Invasion" van bands in de jaren zestig, en waren het meest populair in dat decennium. Hun business manager was een Amerikaan genaamd Allen Klein, die ook werkte voor Donovan, The Animals, en later The Rolling Stones en The Beatles. Geen van de leden heette echt Herman. Hoofdzanger Peter Noone (uitgesproken als "noon") kreeg de bijnaam Herman, omdat zijn bandleden dachten dat hij op Sherman leek, van The Rocky and Bullwinkle Show. Noone was al acteur voordat hij zanger werd. De andere bandleden waren Derek "Lek" Leckenby (gitaar), Keith Hopwood (gitaar, keyboards), Karl Green (basgitaar) en Barry Whitwam (drums). De band begon als amateurs, speelde op feestjes voor vrienden, maar werd professioneel naarmate ze beter werden. Ze maakten platen, verschenen op televisie en maakten ook films.
De hits van de Hermits bevatten "I'm Into Something Good", "Can't You Hear My Heartbeat?", "There's A Kind Of Hush (All Over The World)", "I'm Henry VIII, I Am", "Listen People", en omslagversies van "Silhouettes", "Sea Cruise", en "The End Of The World". "Hold On" was het titelnummer van hun eerste film. "Mrs. Brown, You've Got A Lovely Daughter" was eerst een hitnummer, dat later in een filmverhaal werd gepast.
Herman's Hermits stopte met het hebben van hits toen de muziektrends veranderden, maar hun oude liedjes waren zeer geliefd. Ze worden nog steeds gespeeld. De bandleden gingen in de jaren zeventig door naar andere carrières. Peter Noone ging terug naar het acteren, maar verscheen nog steeds als zangeres.
In de jaren tachtig vormden Leckenby en Whitwam een nieuwe band, om onder de oude naam te toeren. De zangeres klonk als Noone, en veel fans kenden het verschil niet. Ook andere originele leden kwamen soms terug. In de jaren negentig nam Noone de naam van zijn band over, die met hem op oldies concerten verscheen.