Indo-Pakistaanse Oorlog van 1971
Kort maar ingrijpend conflict tussen India en Pakistan in 1971 dat leidde tot de oprichting van Bangladesh en grote politieke, militaire en humanitaire gevolgen.
De Indo-Pakistaanse oorlog van 1971 was een kort maar ingrijpend militair conflict tussen India en Pakistan, dat vooral gevochten werd rond Oost-Pakistan (het huidige Bangladesh) en ook aan het westelijke front plaatsvond. Hoewel de directe gevechtsfase slechts dertien dagen duurde, waren de oorzaken en gevolgen veel langduriger. De oorlog eindigde met de overgave van de Pakistaanse troepen in het oosten en de geboorte van Bangladesh als onafhankelijke staat.
Afbeeldingengalerij
10 Afbeeldingen
Achtergrond en oorzaken
De aanloop naar de oorlog omvatte politieke spanningen binnen Pakistan, etnische en taalconflicten in Oost-Pakistan, en een vluchtelingencrisis na gewelddadig optreden door Pakistaanse strijdkrachten tegen de bevolking van het oosten. India ontving miljoenen vluchtelingen en gaf politieke en later ook militaire steun aan de Bangladeshi onafhankelijkheidsbeweging. Regionale machtspolitiek, binnenlandse onrust en internationale belangen speelden tegelijk een rol bij de escalatie.
Verloop van de oorlog
De gevechten concentreerden zich op twee fronten: het oostelijke theater, waar India samenwerkte met bevrijdingsstrijders uit Oost-Pakistan, en het westelijke theater, waar India en Pakistan rechtstreeks tegenover elkaar stonden. De militaire actie van India was snel en gecoördineerd, met grond-, zee- en luchtoperaties gericht op het versnellen van de ineenstorting van de Pakistaanse controle in het oosten.
- Oostelijk front: Indiase troepen en lokale bevrijdingsgroeperingen voerden snelle offensieven uit die binnen weken leidden tot de omsingeling van Pakistaanse eenheden.
- Westelijk front: Verschillende grensgevechten en luchtaanvallen vonden plaats, maar dit front bleef relatief statisch vergeleken met de doorbraak in het oosten.
- Capitulatie: Het Eastern Command van de Pakistaanse strijdkrachten ondertekende de akte van overgave op 16 december 1971, een keerpunt dat het conflict effectief beëindigde: overgave op 16 december 1971.
Na de capitulatie scheidde Oost-Pakistan zich af en ontstond de onafhankelijke staat Bangladesh, een gebeurtenis die zowel regionaal als internationaal veel aandacht kreeg: Bangladesh verklaart zich onafhankelijk.
Gevolgen en nasleep
De oorlog had ingrijpende politieke en humanitaire gevolgen. Grote aantallen mensen raakten ontheemd en er waren beschuldigingen van oorlogsmisdaden en massale schendingen van mensenrechten. Bovendien resulteerde de militaire uitkomst in een hertekening van nationale grenzen en een wijziging van machtsverhoudingen in Zuid-Azië.
Een belangrijke praktische consequentie was de gevangenneming van een groot aantal Pakistaanse militairen en burgers. India nam naar schatting ongeveer 97.000 gevangenen over, waaronder naar schatting 79.700 militairen en ongeveer 12.500 burgers; veel van deze krijgsgevangenen werden later uitgewisseld of gerepatrieerd: informatie over krijgsgevangenen en repatriëring.
Belangrijke notities
De oorlog van 1971 wordt vaak genoemd als een van de kortste conventionele oorlogen in de moderne geschiedenis, maar de impact ervan reikte veel verder dan de dertien dagen van intensief geweld. Het conflict veranderde de kaart van Zuid-Azië, beïnvloedde civiele migratie en vluchtelingenstromen, en liet blijvende politieke spanningen achter die de relaties tussen India en Pakistan mede hebben bepaald.
Westerse en Sovjet betrokkenheid
De Sovjet-Unie koos de kant van de Bangladeshi's en steunde het Indiase leger en Mukti Bahini tijdens de oorlog. De Sovjets dachten dat de onafhankelijkheid van Bangladesh de positie van hun rivalen - de Verenigde Staten en China - zou verzwakken. De USSR gaf India de verzekering dat indien er een confrontatie met de Verenigde Staten of China zou ontstaan, zij tegenmaatregelen zou nemen. Deze verzekering werd vastgelegd in het Indo-Sovjet vriendschapsverdrag dat in augustus 1971 werd ondertekend.
De Verenigde Staten steunden Pakistan politiek en met voorraden. President Richard Nixon en zijn minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger vreesden de uitbreiding van de Sovjet-Unie naar Zuid- en Zuidoost-Azië. Pakistan was een nauwe bondgenoot van de Volksrepubliek China, waarmee Nixon had onderhandeld over toenadering. Nixon was van plan China te bezoeken in februari 1972. Nixon vreesde dat een Indiase invasie van West-Pakistan de Sovjets de controle over de regio zou geven. Dit zou de wereldpositie van de Verenigde Staten en de regionale positie van Amerika's nieuwe stilzwijgende bondgenoot, China, ernstig ondermijnen. Om China te laten zien dat de Verenigde Staten bonafide bondgenoten zijn, stuurde Nixon militaire voorraden naar Pakistan, via Jordanië en Iran, terwijl hij ook China aanmoedigde zijn wapenleveranties aan Pakistan op te voeren. De regering Nixon negeerde ook berichten die zij ontving over de "genocidale" activiteiten van het Pakistaanse leger in Oost-Pakistan, met name het Blood-telegram. Dit leidde tot wijdverbreide kritiek en veroordeling, zowel door het Congres als in de internationale pers. De Verenigde Staten dienden in de VN-Veiligheidsraad een resolutie in waarin werd opgeroepen tot een staakt-het-vuren en de terugtrekking van de strijdkrachten door India en Pakistan. De Sovjet-Unie sprak haar veto uit. In de daaropvolgende dagen probeerden Nixon en Kissinger India ertoe te bewegen zich terug te trekken, maar zij slaagden daar niet in.
President Nixon verzocht Iran en Jordanië hun F-86, F-104 en F-5 straaljagers te sturen ter ondersteuning van Pakistan.
Toen de nederlaag van Pakistan in de oostelijke sector zeker leek, zette Nixon een vliegdekschip gevechtsgroep onder leiding van het vliegdekschip USS Enterprise in de Golf van Bengalen in. De Enterprise en haar begeleidingsschepen kwamen op 11 december 1971 aan. Volgens een Russische documentaire heeft het Verenigd Koninkrijk een vliegdekschip onder leiding van het vliegdekschip HMS Eagle naar de Baai gestuurd.
Op 6 december en 13 december zond de Sovjet Marine twee groepen kruisers en torpedobootjagers en een onderzeeër bewapend met kernraketten vanuit Vladivostok; zij volgden de Amerikaanse Task Force 74 in de Indische Oceaan van 18 december 1971 tot 7 januari 1972. De Sovjets hadden ook een nucleaire onderzeeër om de dreiging van de USS Enterprise task force in de Indische Oceaan te helpen afwenden.
Vragen en antwoorden
V: Wat was de Indo-Pakistaanse oorlog van 1971?
A: De Indo-Pakistaanse oorlog van 1971 was een militair conflict tussen India en Pakistan.
V: Hoe lang duurde de oorlog?
A: De oorlog duurde slechts 13 dagen.
V: Waar vochten de Indiase en Pakistaanse strijdkrachten tijdens de oorlog?
A: De Indiase en Pakistaanse strijdkrachten vochten aan het oostelijke en westelijke front.
V: Wanneer eindigde de oorlog effectief?
A: De oorlog kwam effectief tot een einde nadat het Oostelijk Commando van de Pakistaanse Strijdkrachten de akte van overgave (1971) ondertekende op 16 december 1971.
V: Wat gebeurde er na de overgave?
A: Na de overgave scheidde Oost-Pakistan zich af als de onafhankelijke staat Bangladesh.
V: Hoeveel West-Pakistanen werden krijgsgevangen gemaakt door India?
A: Ongeveer 97.368 West-Pakistanen die zich ten tijde van de onafhankelijkheid in Oost-Pakistan bevonden, waaronder ongeveer 79.700 soldaten en paramilitairen van het Pakistaanse leger en 12.500 burgers, werden door India krijgsgevangen gemaakt.
V: Wordt de Indo-Pakistaanse oorlog van 1971 beschouwd als een van de kortste oorlogen in de geschiedenis?
A: Ja, de Indo-Pakistaanse oorlog van 1971 wordt beschouwd als een van de kortste oorlogen in de geschiedenis.
Gerelateerde artikelen
Auteur
AlegsaOnline.com Indo-Pakistaanse Oorlog van 1971 Leandro Alegsa
URL: https://nl.alegsaonline.com/art/47196
Bronnen
- time.com : The World: India: Easy Victory, Uneasy Peace
- english.pravda.ru : World’s shortest war lasted for only 45 minutes
- subcontinent.com : subcontinent.com/1971war/surrender.html
- sify.com : 1971 War: 'I will give you 30 minutes'
- books.google.com : Pakistan: Between Mosque and Military
- theworldreporter.com : "1971 India Pakistan War: Role of Russia, China, America and Britain"
- state.gov : "Foreign Relations, 1969–1976, Volume E-7, Documents on South Asia, 1969–1972"
- coat.ncf.ca : "The Men Behind Yahya in the Indo-Pak War of 1971"
- time.com : "The U.S.: A Policy in Shambles"
- books.google.com : The flawed architect: Henry Kissinger and American foreign policy
- select.nytimes.com : "Mr. Nixon and South Asia"
- rediff.com : 1971 War: How the US tried to corner India
- frontierindia.net : frontierindia.net
- bharat-rakshak.com : "Cold war games"
- indianexpress.com : Birth of a nation