Insei (院政), ook bekend als "afgezonderd bestuur", is een oude Japanse term die een speciale vorm van keizerlijk bestuur betekent.

In het Insei-systeem deed de vorst afstand van de troon of trad af en werd een nieuwe keizer benoemd; de oude keizer behield echter aanzienlijke macht en invloed aan het hof en in de natie. De keizers die zich uit het openbare leven terugtrokken, gaven geen van hun vele bevoegdheden op. In de praktijk gaf de gepensioneerde keizer alleen de tijdrovende last van zijn ceremoniële rollen en formele taken op.

Er waren keizers die voor en na de Heian-periode aftraden; de term Insei wordt echter meestal gebruikt om het soort keizerlijk systeem aan te duiden dat door keizer Shirakawa in 1086 werd ingevoerd. Dit systeem was zeer belangrijk in de jaren vóór de opkomst van het shogunaat van Kamakura in 1192.