Lao Revolutionaire Volkspartij: marxistisch-leninistische partij van Laos
Lao Revolutionaire Volkspartij: marxistisch-leninistische regeringspartij van Laos sinds 1975 — geschiedenis, structuur (Politburo, Centraal Comité) en invloed op binnenlands beleid.
De Lao People's Revolutionary Party (Lao: ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ), voorheen de Lao Volkspartij, is de enige toegestane politieke partij in Laos en volgt officieel een marxistisch-leninistische ideologie. De partij heeft haar wortels in de Laotiaanse communistische beweging die organisatorisch en ideologisch verwant was aan de Indochinese communistische traditie en later aan de Communistische Partij van Vietnam, die in 1930 door Hồ Chí Minh werd opgericht. De LPRP regeert het land sinds de oprichting van de Lao People’s Democratic Republic in 1975.
Geschiedenis en ontwikkeling
De partij ontstond in de jaren 1950 als georganiseerde communistische kracht in Laos en nam na de val van de monarchie in 1975 de volledige staatsmacht over. In de decennia daarna heeft de partij haar politieke monopolie behouden, maar economisch beleid aangepast. Vanaf 1986 voerde de partij hervormingen in, bekend als het New Economic Mechanism, waarmee marktelementen, particuliere ondernemingen en buitenlandse investeringen werden toegelaten binnen een raamwerk van door de partij geleid socialisme.
Organisatie en interne structuren
De belangrijkste organen van de partij zijn:
- Het partijcongres – het hoogste orgaan dat gewoonlijk om de vijf jaar bijeenkomt en de algemene koers vaststelt.
- Het Centraal Comité – gekozen door het congres en verantwoordelijk voor leiding tussen congressen.
- Het Politburo – een kleiner, leidend college binnen het Centraal Comité dat de dagelijkse beslissingen en het regeringsbeleid bepaalt.
- Het Secretariaat – een uitvoerend orgaan dat in verschillende perioden van de partijgeschiedenis is gebruikt; historisch werd dit orgaan in 1991 afgeschaft, waarna functies deels door andere organen werden overgenomen.
De algemeen secretaris of partijleider is doorgaans de machtigste figuur in Laos en heeft grote invloed op zowel partij- als staatszaken. De partij onderhoudt daarnaast voorgevelorganisaties en massabewegingen zoals de Lao Front for National Development en organisaties voor jeugd en vrouwen als kanaal om beleid en legitimiteit in de samenleving te verankeren.
Ideologie en beleid
Formeel blijft de LPRP trouw aan het marxistisch-leninistische kader, met nadruk op nationale onafhankelijkheid, sociale stabiliteit en door de partij geleide ontwikkeling. In de praktijk combineert zij ideologische principes met pragmatische economische maatregelen. Sinds de hervormingen van de jaren 1980/1990 streeft de partij naar economische groei via gemengde economieën en buitenlandse investeringen, terwijl politieke macht en besluitvorming centraal in partijstructuren blijven verankerd.
Relatie met de staat en maatschappij
De partij beheerst alle staatsorganen: regering, regeringstaken, leger en lokale besturen. Kandidaten voor de Nationale Vergadering van Laos worden in sterke mate door partijstructuren goedgekeurd; bij de verkiezingen van 2016 waren bijvoorbeeld 128 van de 132 leden afkomstig van de Revolutionaire Volkspartij van Laos. Het politieke systeem biedt weinig ruimte voor georganiseerde oppositie en alle belangrijke beleidslijnen worden door de partij bepaald en gecontroleerd.
Internationale betrekkingen
De LPRP onderhoudt nauwe betrekkingen met communistische en socialistische partijen en met buurlanden, in het bijzonder Vietnam en China. Economische samenwerking en politieke afstemming met deze landen zijn belangrijke pijlers van de Laotiaanse buitenlandse politiek. Tegelijkertijd zoekt Laos via buitenlandse directe investeringen en multilaterale organisaties economische ontwikkeling en infrastructuurprojecten.
Kritiek en mensenrechten
Internationaal en door mensenrechtenorganisaties is gekeken naar beperkingen op politieke vrijheid, persvrijheid en vrijheid van vereniging in Laos. Kritiek richt zich vaak op het gebrek aan politieke pluraliteit, beperkte ruimte voor onafhankelijke media en beperkingen op maatschappelijke organisaties die als bedreiging voor de monopoliepositie van de partij worden gezien. De partij verdedigt haar beleid vaak met argumenten van stabiliteit, ontwikkeling en nationale eenheid.
Praktische informatie en communicatie
De LPRP publiceert officiële boodschappen via staatsmedia en partitijdschriften en werkt met een netwerk van partijcellen in overheidsdiensten, bedrijven en lokale gemeenschappen om beleid te implementeren en te controleren. Leden worden gerekruteerd via lokale selectieprocedures en opleidingstrajecten binnen de partij.
Samengevat is de Lao People's Revolutionary Party de centrale politieke kracht in Laos: zij bepaalt de staatsrichting, combineert ideologische continuïteit met economische pragmatisme en onderhoudt sterke relaties binnen de regio, terwijl zij internationaal onderhevig is aan kritiek op het gebied van politieke vrijheden en mensenrechten.
Geschiedenis
De partij vindt haar oorsprong in de Communistische Partij van Indochina, die in 1930 door Ho Chi Minh werd opgericht (zie Communistische Partij van Vietnam). De ICP was in het begin volledig Vietnamees, maar groeide in heel Frans Indochina. De Communistische Partij van Indochina kon in 1936 een kleine "Laotiaanse afdeling" oprichten. In het midden van de jaren veertig begon een campagne om Laotiaanse leden te werven. In 1946 of 1947 werd Kaysone Phomvihan, student rechten aan de universiteit van Hanoi, samen met Nouhak Phoumsavan gerekruteerd.
Zoek in de encyclopedie