My Neighbor Totoro (となりのトトロ, Tonari no Totoro), of My Neighbour Totoro op de Britse DVD box titels, is een animatiefilm uit 1988, geschreven en geregisseerd door Hayao Miyazaki en geproduceerd door Studio Ghibli. Het won de Animage Anime Grand Prix prijs in 1988. Deze film werd oorspronkelijk uitgebracht in de Verenigde Staten op VHS formaat met de titel, My Friend Totoro.

Troma Films, onder hun vlag 50th St. Films, produceerde in 1993 een dub van de film die mede werd geproduceerd door Jerry Beck. Deze werd uitgebracht op VHS en DVD door Fox Video. De rechten van Troma en Fox op deze versie vervielen in 2004. De film werd opnieuw uitgebracht door Disney op 7 maart 2006. Hij heeft een nieuwe dubcast. Deze DVD-uitgave is de eerste versie van de film in de Verenigde Staten met zowel Japanse als Engelse tracks, aangezien Fox niet de rechten had op de Japanse audiotrack voor hun versie.


 

Achtergrond en productie

Tonari no Totoro ontstond in een periode waarin Hayao Miyazaki en Studio Ghibli zich richtten op het maken van verhalen die gewone gezinsleven en fantasie met elkaar verbinden. De film werd met traditionele, handgetekende cel-animatie gemaakt, een handelsmerk van Studio Ghibli in die jaren. De setting — het platteland van Japan — en het warme, gedetailleerde beeld van het dagelijks leven vormen het hart van de film en weerspiegelen Miyazaki's belangstelling voor natuur en landelijke tradities.

Korte inhoud

De film volgt twee zusjes, Satsuki en de jongere Mei, die met hun vader verhuizen naar een huis op het platteland terwijl hun moeder verbleef in een ziekenhuis in de buurt. Tijdens het verkennen van hun nieuwe omgeving ontdekken ze magische bosgeesten, waaronder de grote, pluizige Totoro. De ontmoeting met Totoro brengt wonder, troost en avontuur — bijvoorbeeld de beroemde scène bij de bushalte en de verschijning van de Catbus (Nekobasu).

Thema's en stijl

  • Natuur en animisme: de film toont een diep respect voor natuur en traditionele Japanse overtuigingen waarin bomen en plaatsen geestkracht bezitten.
  • Kinderlijk perspectief: gebeurtenissen worden grotendeels vanuit het oogpunt van de kinderen beleefd, met aandacht voor verwondering en fantasie.
  • Familie en verlies: de verhaallijn draait om de spanning en hoop van een gezin dat omgaat met ziekte en zorgen, en hoe kleine momenten van magie troost kunnen bieden.
  • Visuele eenvoud: de animatiestijl is duidelijk en warm, met nadruk op expressieve gezichten en natuurlijke omgevingen in plaats van op spectaculaire actie.

Muziek en geluid

De soundtrack versterkt de film met eenvoudige, toegevoegde melodieën die de sfeer van het platteland en de onschuld van de kinderen ondersteunen. De muziek draagt veel bij aan de toegankelijkheid en emotionele kern van de film.

Ontvangst en prijzen

Bij verschijnen werd Totoro zowel door publiek als critici goed ontvangen en groeide in de loop der jaren uit tot een van de meest geliefde Japanse animatiefilms. Het winnen van de Animage Anime Grand Prix in 1988 was één van de vroege erkenningen. Sindsdien wordt de film vaak genoemd in lijstjes met invloedrijke en klassieke animatiefilms en heeft ze een blijvende status in de wereldwijde populaire cultuur verworven.

Uitgavegeschiedenis en Engelse dubs

De internationale uitgifte van Totoro kende meerdere stappen: vroege Engelstalige versies werden uitgebracht door kleinere partijen zoals Troma (met een dub in 1993), later gevolgd door releases door Fox Video. Die versies waren soms incompleet qua audiokeuzes; pas met de heruitgave door Disney in 2006 kreeg het Amerikaanse publiek een uitgave met zowel Japanse als Engelse tracks. Sindsdien is de film in verschillende edities en restauraties opnieuw uitgebracht, waaronder uitgaven op DVD en Blu-ray in diverse regio's.

Culturele impact en nalatenschap

Totoro is uitgegroeid tot een cultureel icoon in Japan en daarbuiten. Het personage en beelden uit de film worden veelvuldig gebruikt op merchandise, in museums (bijvoorbeeld Ghibli-gerelateerde tentoonstellingen) en in toeristische initiatieven rond de natuurlijke plekken die met de film geassocieerd worden. Totoro fungeert ook als een herkenbaar symbool voor Studio Ghibli; zijn populariteit droeg mee aan de internationale doorbraak van het studio-oeuvre en inspireerde latere makers in animatie en andere media.

Waarom de film blijft aanspreken

De eenvoud van het verhaal, de warme tekenstijl en de universele thema's van kinderlijke verwondering en familiezorg maken Totoro tijdloos. De film spreekt zowel jonge kijkers aan door de fantasie-elementen als volwassenen door de humane benadering van zorgen en hoop. Daardoor blijft Tonari no Totoro een vaak aanbevolen introductie tot het werk van Miyazaki en tot Japanse animatie in het algemeen.